‌‌
🔴 واکاوی یک تضاد در کردار و گفتار گذشته و اکنونِ گروهک‌های تروریستی پانکُردی در یادداشتی به قلم احسان هوشمند:


🔴 نسبتِ حقوق بشر و ترورِ مخالف

✍️ احسان هوشمند

همزمان با اعتراضات دی ماه سال گذشته و پیامدهای غم‌انگیر آن و نیز وقوع جنگ و حملات امریکا و اسرائیل به ایران تعدادی از جریان‌های اپوزسیون ایرانی که بیشتر آنها در خارج از کشور مستقر هستند بر تکاپوها و نشست‌های مشترک با دیگر جریان‌ها و حتی رقبا و دشمنان دیروز افزوده و هر از گاهی اخباری از این نشست‌ها و حتی گاه ائتلاف‌ها منتشر می‌شود. ائتلاف چند "سازمان کُردستانی" در سال گذشته یکی از این اتفاقات بود که "گروه‌های مسلح کُردستانی" مستقر در "اقلیم کردستان عراق" با اختلافاتِ عمیق تاریخی را گرد هم آورد، گروه‌هایی که سابقهٔ درگیری‌های خونینی با یکدیگر را نیز در کارنامه داشتند، اعلام فعالیتِ کنگرهٔ آزادی که گروهی از سازمان‌ها و افراد با گرایش عموماً چپ را گرد هم آورد و متأسفانه تعدادی از افرادی که در گذشته صبغهٔ اصلاح‌طلبی یا حتی ملّی - مذهبی داشتند با این گروه‌ها همنوایی کرده که در جُستاری جداگانه باید علل و دلایلِ چنین امری مورد بررسی قرار گیرد، شاید یکی از دلایل این همنوایی این باشد که در دورهٔ جنگ از سوی دونالد ترامپ و بعضی از رسانه‌های اسرائیلی فاش شد که سناریوی ناکامی برای ورود "گروه‌های مسلح کُردستانی" برای ورود به ایران طراحی شده بود و این سناریو احتمال دارد گروه‌های اپوزسیون عمدتاً چپ و مقیم در اروپا را در این رؤیا برده باشد که "سازمان‌های مسلّح کردستانی یا بلوچستان" مورد توجه طرف‌های خارجی هستند و "شاید هم در داخل اقبالی به انها وجود داشته باشد" و به فکر همنوایی با این سازمانهای مسلح افتاده‌اند.

در روزهای اخیر هم کنفرانسی با عنوان "بحران حقوق بشر در ایران: از اصول مشترک تا اقدام مشترک" در نروژ برپا شد که از جمله این رویکردها و اتفاقات اخیر است که البته بیشتر شرکت‌کنندگان این نوع برنامه‌ها از نیروهای چپ و کمونیست سابق بوده و البته بخشی از آنان نیز یا در حال حاضر مسلّح هستند یا اینکه در سابقهٔ فعالیت‌شان جنگ چریکی و اقدمات نظامی ثبت شده است.

بنا بر اخبار انتشار یافته در نشست اسلو بیش از ۱۵ سازمانِ ریز و کوچک تا سازمان‌های تجزیه‌طلب و مسلح شرکت داشتند و دربارهٔ "امکان همکاری و اقدام مشترک در زمینهٔ حقوق بشر" گفتگو کردند و در نهایت نمایندگان سازمان‌های شرکت‌کننده در این نشست در مراسمی عمومی "اصول حداقلی حقوق بشر" را امضا کردند و بر ایجاد سازوکارهایی برای واکنش سریع‌تر و مؤثرتر به موارد جدی نقض حقوق بشر در نقاط مختلف ایران تأکید کردند. یکی از شرکت‌کنندگان این نشست که از مارکسیست‌های باسابقهٔ ایرانی مستقر در خارج از کشور است در این نشست گفت "نیروها و سازمان‌هایی که با سلبِ حقِّ حیات مخالف‌اند، باید بتوانند با وجود اختلافات سیاسی خود در این زمینه، اقدام مشترک انجام دهند. "یکی از اعضای گروه‌های مسلح که شعبهٔ ایرانی سازمان پ.ک.ک است در این نشست گفت: حقوق بشر نباید صرفاً تعهدی برای حکومت آینده تلقی شود، بلکه باید معیار رفتار گروه‌های سیاسی در زمان حاضر و یکی از پایه‌های ساختِ آیندهٔ ایران باشد." وی افزود "اگر فقط از حقوق کسانی دفاع کنیم که شبیه ما فکر می‌کنند، هنوز از حقوق بشر دفاع نکرده‌ایم، بلکه از گروه خودمان دفاع کرده‌ایم". جالب است که این سازمان در همین روزهای کنفرانس در حال ترور تعدادی از شهروندانِ کُرد ایرانی غیر نظامی بود که با سازمان‌های مسلح همراه نبوده‌اند. این در حالی است که این دست از سازمان‌ها همواره رویکردهای حکومت در مقابل با دگراندیشان را نفی می‌کنند.

این نخستین باری نیست که سازمان‌ها و گروه‌های سیاسی مستقر در خارج از کشور بر حقوق بشر و حقِّ اساسی حیات تأکید می‌کنند و بر مبنای آن به نقد و رد رویکردهای جاری توسط سیستم سیاسی مستقر می‌پردازند بلکه این دست سازمان‌ها در دههٔ گذشته همواره بر حقوق بشر پرداخته و رویهٔ خود را در راستای تعمیق ارزش‌های مرتبط با حقوق بشر ارزیابی کرده‌اند. البته در این برنامه‌ها کارنامه حقوق بشری گذشتۀ این دست از سازمان‌ها به ویژه سازمان‌هایی که سابقهٔ فعالیت مسلحانه دارند، هیچگاه مورد بررسی و ارزیابی قرار نگرفته است.


🔴 دنبالهٔ یادداشت را در بخشِ «مشاهدهٔ فوری» بخوانید:
👇👇


@IranDel_Channel

💢