هرکسی کو دور ماند از اصل خویش
باز جوید روزگار وصل خویش

به مناسبت جایزۀ نوبل در «فیزیولوژی یا پزشکی» ۲۰۲۳ و اعطای آن به بانو پروفسور کاتالین کاریکو و پروفسور درو وایسمن

برای اعطای جایزۀ نوبل امسال در ردۀ "فیزیولوژی یا پزشکی" به پروفسور کاتالین کاریکو بسیار خوشحال شدم.

فردی که از سال ۱۹۷۷ میلادی در زادگاهش مجارستان و در نخستین دانشگاه محل تحصیلش در دانشگاه علوم Szeged مجارستان تا سال‌های پس از سال ۱۹۸۵ میلادی در دانشگاه‌های تمپل و پنسیلوانیا در آمریکا کارهایش بر روی RNA و mRNA نه تنها جدی گرفته نشد، بلکه با مانع‌تراشی‌ها نیز روبه‌رو بود.

اما شخصیت پایدار و باورمند علمی و متواضع او با وجود تمام دشواری‌ها حتی زمانی که دانشگاه پنسیلوانیا جایگاه استادیاری او را تمدید نکرد و او را به رتبه‌ای پایین‌تر تنزل داد سبب نشد که او به آن‌چه که بدان باور داشت و آیندۀ گوشه‌ای از دانش پزشکی را در آن می‌دیدید دست بکشد.

نتیجۀ این تلاش‌ها و پایداری‌ها سبب شد تا مدت‌ها بعد حقایق علمی در این زمینه از سال‌های ۱۹۹۸ میلادی به بعد آشکار شود که اوج آن در پزشکی بالینی در دوران کووید-۱۹ بود.

برای پروفسور درو  وایسمن استاد ایمونولوژی دانشگاه پنسیلوانیا نیز برای دریافت جايزۀ نوبل خوشحالم.

او شاید تنها فردی بود که به کاریکو در سال ۱۹۹۸ در این دانشگاه اعتماد کرد‌ و همراه با او در شناسایی و درک اهمیت این مولکول کوچک و ناپایدار در دانش پزشکی و راه‌های نوین برای پایدار نمودن آن و حفاظت در برابر سیستم ایمنی نقش به‌سزایی داشت.

پروفسور کاریکو‌ به دعوت پروفسور اوگور شاهین رئیس و بنیان‌گذار شرکت دانش بنیان علمی و پژوهشی معتبر بایون‌تک آلمان در سال ۲۰۱۳ میلادی به این شرکت آمد و تا سپتامبر سال ۲۰۲۲ میلادی به عنوان معاون ارشد این شرکت علمی و پژوهشی فعالیت داشت.

تولید واکسن کووید-۱۹ بر پایۀ تکنولوژی جدید mRNA از جمله دستاوردهای او به همراه دیگر همکارانش در این شرکت محسوب می‌شود.

از زمان تولید واکسن مؤثر کووید-۱۹ بر پایۀ تکنولوژی نوین mRNA یعنی از سال ۲۰۲۰/ ۲۰۲۱ میلادی به پروفسور کاریکو بیش از ۹۰ جایزه و نشان معتبر و بین‌المللی علمی از کشورهای مختلف اعطا گردید.

تا پیش از آن با وجود بیش از ۴۳ سال کار ممتد پژوهشی او در این زمینه  نشانه‌ای از جوایز علمی در کارنامۀ او دیده نمی‌شود و این نیز پرسش‌برانگیز است.

پروفسور کاریکو در اکتبر ۲۰۲۲ با وجود تمام امکانات مادی و علمی در آلمان و آمریکا و همچنین در دیگر کشورها همراه با همسرش مهندس Béla Francia که با بیش از ۴۰ سال زندگی مشترک همواره پشتیبان و همراه او بود به زادگاهش و به دانشگاه محل تحصیلش دانشگاه علوم Szeged در مجارستان بازگشت.

در تمام دوران تلخ و شیرین زندگی علمی او مهرش به کشورش مجارستان و مردم آن پایدار ماند‌.

از دید من اعطای جایزۀ نوبل امسال پزشکی قدردانی از تلاش‌های خستگی‌ناپذیر و پشتکار و امید و باور داشتن به راه در مسیر درست دانش و پایداری در برابر سختی‌ها برای درک گوشه‌ای از راز و رمز جهان هستی است‌.

باشد که دانش و دستاوردهای آن جاودان در راه خدمت به انسان‌ها به کار گرفته شود‌.

#پروفسور_علیرضا_رنجبر
دوم اکتبر ۲۰۲۳ میلادی
بن، آلمان

مرتبط با این پیام:
t.me/andishehsarapub/11716?single

ادامه دارد:
@andishehsarapub