هوش مصنوعی و گفتمان‌سازی در ایران

سخنرانی دکتر امیرهوشنگ میرکوشش

دومین نشست علمی هوش مصنوعی و سیاست‌ورزی در ایران

دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز

مقدمه و طرح بحث
عرض سلام و ادب دارم خدمت حضار محترم، اساتید گرامی و جناب آقای دکتر جلالی که زحمت برنامه‌ریزی این نشست علمی را کشیدند. موضوعی که من قصد دارم درباره‌اش سخن بگویم، هوش مصنوعی و گفتمان‌سازی با نگاه به ایران است.
همه ما می‌دانیم که هوش مصنوعی در حال تبدیل شدن به یکی از مهم‌ترین زیرساخت‌های سیاست، فرهنگ، ارتباطات و نظم جهانی است. اگر در دهه ۲۰۰۰، اینترنت موتور اصلی تحول گفتمانی بود، در دهه۲۰۲۰ و پس از آن، هوش مصنوعی به اصلی‌ترین موتور تولید معنا، روایت و الگوهای ارتباطی بدل شده است.
برخلاف تصور عمومی، هوش مصنوعی صرفاً یک فناوری نیست؛ بلکه یک پدیده اجتماعی و گفتمانی است که در سطح جهانی توانسته ساختارهای ادراکی جوامع را بازتعریف کند.از تحلیل احساسات گرفته تا تولید روایت سیاسی، از طبقه‌بندی کاربران تا هدایت افکار عمومی و از پیش‌بینی رفتارها تا تولید محتوا در مقیاس صنعتی، همه نشان می‌دهد که هوش مصنوعی در حال بازسازی نظم معنایی جدید جهان است.
چارچوب نظری: قدرت–دانش و گفتمان
به تعبیر میشل فوکو، گفتمان فقط مجموعه‌ای از واژگان نیست، بلکه شبکه‌ای از «قدرت، دانش و معنا» است.اگر این تعریف را بپذیریم، واضح است که هوش مصنوعی ـ با قدرت تولید دانش، طبقه‌بندی داده‌ها و شکل دادن به معنا ـ خود به یک کنشگر گفتمانی تبدیل شده است.
در عمل، الگوریتم‌ها با پیشنهاد محتوا، اولویت‌بندی پیام‌ها و تولید معنا، ساختار قدرت جهانی را دگرگون کرده‌اند؛ به‌گونه‌ای که دولت‌ها دیگر تنها منبع تولید گفتمان نیستند و شرکت‌های فناوری و مدل‌های زبانی بزرگ مانند OpenAI، گوگل، و متا به بازیگران معنایی جدید تبدیل شده‌اند.این وضعیت موجب پیدایش نوعی هژمونی معنایی الگوریتمی شده است که می‌توان آن را “روایت‌سازی دیجیتال” نامید.

متن کامل در:
https://B2n.ir/tu8074

https://t.me/ipsan