این روزها بیشتر از همه‌چیز به چند آهنگی که از آلبوم اخیر لیلی الن پسندیدم گوش می‌دم.
میزان شفافیت و آسیب‌‌پذیری‌ش برام جالبه. حرف‌هایی که می‌زنه، چیزهایی هستن که خیلی‌ها شاید نتونن در مکالمه با آدم‌های نزدیک زندگی‌شون بیان کنن. واقعاً حس این رو داره که برهنه جلوی کل دنیا ایستاده باشی. همچین حالتی برام شگفت‌انگیزه.
یا مثلاً تو یکی دیگه از آهنگ‌های همین آلبوم، ruminating، مدلی که حرف می‌زنه دقیقاً حالت نشخوار فکری رو یادآوری می‌کنه. جوری که حرف‌ها تکرار و توی‌هم ترکیب می‌شن خیلی تجربه‌ی نزدیکیه.