اپتودیت 30 سال پیش داخل یه گاراژ توسط نفرولوژیست با هدف منبع مطالعه بر بالین بیمار منتشر شد. در حال حاضر یکی از بزرگترین منابع Evidence Based هست. در اصل هدفش جمع اوری تمام مقالات جدید در اون حوزه است و برای ریویو فوق العاده است.

فرق اون با تکست ها در موارد زیر هست :
- ماهانه مطالب جدید اضافه میشن.
- بسیار Evidence Base هست.
- بسیار Peer-Review قدرتمندی داره.
- متخصص ترین افراد هر بخشش رو مینویسن.
- تعداد نویسندگانش فوق العاده زیاده.
- گاها نظرات نویسندگان به عنوان Expert Option اضافه میشه.

عیب های اپتودیت
- حجم مطالب واقعا زیاده، شاید چند برابر هاریسون متنش هست
- بحث پاتوفیزیولوژی و یادگیری عمیق مفهومی اهمیت نداده
- در ایران متاسفانه ارزش استناد نداره و در دادگاه نمی تونید از خودتون دفاع کنید.

برای چه مواردی اپتودیت استفاده نکنیم
- اگه قصد شرکت در ازمون های دستیاری و پره اینترنی رو دارید (به شخصه سر اختلافات بین رفرنس های ما و اپتودیت ضرر های زیادی کردم)
- اگر استاد هاتون خیلی معتقد به یه رفرنس خاص هستن (اینجور موارد اموزشتون مختل میشه)
- اگر موارد پایه رو بلد نیست بهتره از کتاب های دیگه اول یاد بگیرید
- برای یادگیری معاینات بالینی
- برای بخش ارتوپدی و رادیولوژی

چطور اپتودیت بخونیم
- بهترین راه با بیمار خوندن هست، شما بیمارانی که در طول روز میبینید رو یادداشت کنید و مبحث رو از اپتودیت پیدا کنید
- اول قسمت Summary رو مطالعه کنید
- بعدش برید قسمت گرافیک و به شکل هاش نگاه بندارید
- حالا متن رو مطالعه کنید
- مجددا Summary رو مطالعه کنید
- با ذهنتون مرور کنید چی یاد گرفتید و چه چیز هایی اپتودیت گفته که برخلاف روتین پرکتیس و رفرنس های دیگه است (این نکته مهمه چون مطالب اپتودیت احتمال فراموشی بیش تری داره)