افرادی که در کودکی والدینی داشتند که غالباً هیجانات آن‌ها را نادیده می‌گرفتند،ناامید شان می‌کردند و نیازهایشان را تأمین نمی‌کردند به‌ ندرت در روابط بزرگسالی‌ شان احساس امنیت می‌کنند. درنتیجه؛مسئله بی‌اهمیتی که ممکن است اغلب مردم بر اثر آن کمی حسادت کنند و به‌ راحتی از آن بگذرند برای این افراد تبدیل میشود به موضوعی تحمل‌ناپذیر!

اگر ما گرفتار شرم عمیق باشیم، احساس رشک برای ما تحمل‌ناپذیر می‌شود،بعبارت‌ دیگر؛ می‌ترسیم که آسیب‌هایی که دیدیم و نواقص‌مان باعث شود که "دوست‌داشتنی نباشیم". دراین حالت؛حسادت به‌شدت دردناک می‌شود چون می‌ترسیم که بالاخره زمانی برسد که"حقیقت درونی"ما برای دیگری کشف شود و آن موقع است که دیگر طرد خواهیم شد.

همه افراد ممکن است گاهی احساس رشک کنند. رشک تا حدودی تجربه ای عادی است،چون به ما یادآوری میکند که چه می‌خواهیم و همچنین انگیزه می‌دهد تا برای آن کاری کنیم.رشک ممکن است ناشی از این آگاهی دردناک باشد که شخصی چیزی را دارد که ما آرزوی داشتنش را داریم،اما این موضوع همیشه باعث نمیشود که از آن فرد متنفر شویم و بخواهیم سر به تنش نباشد.

Joseph Burgo

کانال تلگرام|مشاوره و رواندرمانی|اینستاگرام