*موضوع رتبه بندی معلمان:*
به قلم آقای دکتر کرم زاده استاد ممتاز ریاضی دانشگاه شهید چمران و چهره ماندگار ریاضی
شاید من به گواه سخنرانی ها و مصاحبه هایم در سی سال گذشته (به کتاب بررسی ریاضیات ایران در دو میز گرد به کوشش بهزاد منوچهریان و فرید قاسملو ، جلد دوم ، انتشارات سبز آرنگ سال ۱۴۰۰، مراجعه کنید) از معدود کسانی بودم که تقریبأ از سی سال پیش به اهمیت آموزش و پرورش و وضعیت اقتصادی معلم اشاراتی داشته ام. ولی الان ضمن اینکه خوشحالم از اینکه مجلس چیزی را تصویب کرده است که ظاهرأ حقوق معلمین افزایش می یابد. اما پیوند این افزایش به شرط داشتن معیارهایی نظیر استادیار معلم ….استاد معلم، تصمیم درستی نیست .
کافی است با توجه به سابقه و تدریس و حسن شهرت و معیارهایی که لازمه یک معلم خوب بودن است این افزایش صورت گیرد.
ا‌ولأ باید افزایشی به همه معلمین صورت گیرد و برای افزایش های بعدی معیار گذاشت و این معیار ها نباید به گونه ای باشد که نظیر ارتقاء در دانشگاه ها باشد
چون برای معلمین اصل آموزش است و تحقیق و مقاله نویسی به هیج وجه نباید اجباری شود. که در آن صورت همه معلمین از شغل و وظیفه اصلی دور می شوند من فکر می‌کنم در آینده برای اینکه به معلمی استاد معلم بگویند معیار مدرک تحصیلی و مقالات را در نظر خواهند گرفت که فاجعه است، زیرا همه معلمین همزمان مجبور به ادامه تحصیل خواهند شد و مدارس دچار اشکال و دانش آموزان بی معلم واقعی خواهند شد. بنابراین باید معیارهایی که در آن ادامه تحصیل لازم شود، تحقیق و مقاله نویسی لازم شود باید کنار گذاشته شود و اگر انتخاب واژه های استادیار معلم واستاد معلم برای این منظور است باید
از همین الان این واژه ها حذف شوند. چون معلم بیشتر از یک کارشناسی و حداکثر کارشناسی ارشد نیاز ندارد و اصلأ از موضوع مقاله و مقاله نویسی نباید صحبتی به میان آید.
معلم فقط باید روی آموزش متمرکز شود و تحقیق و مطالعه اش در این ارتباط باشد و لزوما هم به نوشتن و چاپ مقاله ای نینجامد.
البته معلمینی که کار تحقیقی را دوست دارند و آنرا هم انجام می دهند و مقاله ای را هم منتشر میکنند باید تشویق شوند ولی به هیج روی از همه معلمین برای ارتقاء خواستار مقاله نباید شد چون شدیدأ به آموزش آنان لطمه خواهد زد و موضوع خرید و فروش مقاله باب خواهد شد که به اعتبار معنوی معلم لطمه خواهد زد.
استدلال من در گذشته برای افزایش حقوق معلمین حتی در مواردی بیش از هیأت علمی های دانشگاه یک دلیل خاص هم داشت :
متأسفانه گر چه همه قبول دارند شغل معلمی شغل شریفی و با اهمیتی در جامعه است ولی جوانان مستعد و خوش فکر ما حتی با داشتن علاقه به این شغل جذب این شغل نمی شوند و حتی خانواده و اطرافیان مانع آنان می شوند
بنابراین باید یک امتیاز ویژه حتی برای مدتی برای افراد بر جسته قائل شوند تا بطور کلی جوانان مستعد به این شغل روی آورند چون بدون یک آموزش و پرورش خوب ما هرگز دارای دانشگاه خوب نخواهیم شد.
Post #2964
787