روزنامه آرمان ملی ۲۷ آذر ۱۴۰۰
*"مجلس شان دانشگاهیان را رعایت نکرد"*
https://www.pishkhan.com/news/250954/
" بنام خالق فکر و قلم"
همواره از نمایندگان مجلس قانونگذار انتظار این بوده است که مصوبات آنها پشتوانه عقلانی و علمی داشته باشد و از نظرات کارشناسان ، دانشگاهیان و متفکران جامعه کمک بگیرند ، نه اینکه در کمسیونها بنشینند لوایح و یا طرحهائی را بدون توجه کافی به آثار و تبعات آن ، یک طرفه تصویب و تبدیل به قانون کنند . ما دانشگاهیان بسیار خرسند و خوشحال هستیم که معلمان عزیز کشورمان با وحدت ، همدلی و پیگیری مجدانه به خواسته صنفی خود در جهت احقاق رتبه بندی معلمان و افزایش حقوق دست پیدا کردند ، بدون تردید موافق افزایش حقوق و بهبود شرایط معیشتی همکاران خود در آموزش و پرورش هستیم و همواره حمایت خود را از فرهنگیان عزیز اعلام کرده‌ایم ، که معلمان ما باید در رفاه باشند چون وظیفه مهم تربیت آینده‌سازان جامعه را بر عهده دارند ولی این امر نباید باعث شود که با مفاهیم بین‌المللی که مختص دانشگاهیان هست بازی شود . عناوینی همچون مربی ، استادیار ، دانشیار و استاد ، مراتب علمی شناخته شده جهانی هستند مگر می‌شود این عناوین را بدون منطق علمی برای صنوف دیگر بکار گرفت ؟! ما در دانشگاه‌ها از آیین‌نامه‌های ارتقائی تبعیت می‌کنیم که بسیار سخت گیرانه و منطبق بر شرایط در ابعاد آموزشی ، پژوهشی ، (واخیرا هم فرهنگی)و اجرایی می‌باشد یعنی شما اگر دکترای تخصصی نداشته باشید اصلاً امکان ورود به دانشگاه به عنوان استادیار را نخواهید داشت چه برسد به دانشیار و استاد !! نمی‌دانم چه عقلانیت و منطقی پشت این موضوع بوده که این عناوین در مصوبه مجلس و برای رتبه‌بندی معلمان در نظر گرفته شده است ؟چرا همکاران عزیز ما به عنوان اعضای هیئت علمی که در مجلس فعلی و در جایگاه نمایندگی مردم هستند ، نسبت به این امر حساسیت لازم را به خرج ندادند ؟ چرا مجامع علمی و تشکل‌های صنفی دانشگاهیان از کنار مسئله به این مهمی به راحتی عبور کردند ؟ چرا دو وزیر حوزه آموزش عالی و مدیران دانشگاهی کشور به خدشه دار شدن اعتبار دانشگاهها بی تفاوت شدند؟ متاسفانه هر چه ما بیشتر پیام دادیم کمتر پاسخ گرفتیم . سوال هزاراندانشگاهی این است که چه ضرورتی داشت که دو گروه فرهیخته کشور را در مقابل یکدیگر قرار دادیم تا میان آنها سوء تفاهم ایجاد شود ؟ ما که همیشه موافق افزایش حقوق و رفاه همکاران عزیزمان در آموزش و پرورش بوده ایم که حقوق و دستمزد شان با نرخ تورم همخوانی پیدا کند ولی این به معنای مغدوش کردن مراتب علمی نبوده و نیست ، نگارنده بعد از ده ها سال در دانشگاه ، هنوز معنای ترکیب دو کلمه مرادف : "آموزشیار معلم " ویا "مربی معلم " را نفهمیدم تا چه رسد به استاد معلم ، دانشیار معلم و استادیارمعلم !! چرا با این نام گذاری ها به جامعه علمی کشور آسیب وارد می کنید و عناوین شناخته شده دانشگاهی در جهان را مسئله دار می کنید؟ واقعاً این برازنده مجلس و آموزش عالی کشور وحتی آموزش و پرورش میباشد ؟ قرار بود نمایندگان مردم و فرهیختگان دانشگاهی در سیاست گذاریها یاور هم باشند تا مصوبات از پختگی بیشتری برخوردار باشد واز آثار سوء آنها پیشگیری شود . متاسفانه معدودی از همکاران فرهنگی ما یادداشت‌ها و پیامهای توهین آمیزی در رسانه ها ، نصیب قشر دانشگاهی کردند و این حاصل بی‌تدبیری کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس بود. اینجانب به عنوان عضو کوچک دانشگاهی که ۵۴ سال از عمر خود را در دانشگاه گذرانده ام متوجه فلسفه این به عاریت گرفتن مراتب نشدم که بر چه اساسی چنین عناوینی در این لایحه آورده شده و مطالبه به حق معلمان را با یک سری مباحث غیر مرتبط مخلوط کرده اند ؟ مگر می‌شود صرفاً با ۱۵ سال سابقه و مدرک تحصیلی لیسانس به رتبه دانشیاری نایل شد!؟
چه ضرورتی داشت که شما با استفاده نابجا از مراتب دانشگاهی باعث ایجاد سوءتفاهم میان فرهنگیان عزیز و دانشگاهیان شدید ؟ اصلاً ۱۰۰ درصد حقوق دانشگاهیان را به معلمان پرداخت کنید ما خوشحال میشویم ولی چه اندیشه و منطق علمی پشت این موضوع قرار دارد که عناوین شناخته شده دانشگاهی را بی اعتبار کنیم ، این کار نه تنها به نهاد دانشگاه بلکه به جایگاه علمی کشور هم ، که قراراست درسال ۱۴۰۴ رتبه اول منطقه باشد ، آسیب میزند .
انتظار و تقاضا این است که با اصلاح عناوین مربوط به مراتب دانشگاهی ، و جایگزین کردن عناوین مناسب و درخور شان و جایگاه معلمان عزیز کشورمان ، ارزش‌ و اعتبار هردو قشر فرهیخته حفظ شود ، فرهنگیان عزیز ما نیز نمی خواهند که این‌گونه عناوین علمی مورد خدشه قرار بگیرد. امیدوارم قبل از اینکه این قانون نهائی شود ، با میانجیگری شورای نگهبان ، شورای عالی انقلاب فرهنگی و دولت ، مورد بازنگری قرار گیرد و عناوین مناسب جایگزین گردد .