در شرق چه می گذرد؟
سید مسعود رضوی
سرمقاله اطلاعات
1مهر 1405
خبرهای مرتبط با بلوچستان و برخی شهرها و بلاد مرزی در هفته گذشته نشان داد که نقشه هایی برای ناآرام کردن مرزهای کشور به دست مزدوران وجود دارد. معتقدم علاوه بر سرمایه گذاری هنگفتی که امریکا و عربستان و برخی از کشورهای عربی، از زمان اشغال افغانستان توسط اتحاد جماهیر شوروی بر سازماندهی و تعلیم گروههای جهادی و سلفی رادیکال داشتند، پس از خروج ارتش شوروی و سپس فروپاشی رژیم کمونیستی روسیه، زیرساختهای سلفی را در ساماندهی متفاوتی حفظ کردند. 
خط مرزی یا پهنای بی متولی «دیورند» بین افغانستان و پاکستان و بلندیهای تورابورا و پشتونستان و سراسر شمال و شرق پاکستان، که شامل مناطق صعب العبور کوهستانی یا کویری و مرزی است، جولانگاه آموزش و تردد این گروه‌ها شد. قاچاق انسان، مواد مخدر، سوخت، سلاح و تبلیغات خاص و آموزش افراد برای جذب در سازمانهای تروریستی، ازجمله کارهای رایج در این پهنه بوده است و بیش از چهار دهه ادامه یافته و آنان را صاحب تجربه کرده است. 
در افغانستان، به دلیل مخاصمات دیرینه با پاکستان، چه در دوران دولت برهان‌الدین ربانی، و سپس حامد کرزی تا اشرف غنی و برآمدن مجدد طالبان، این جریانات به چشم نیامد. اینها نوعی پراکنش و هدم و هضم در سیستم و نظام قدرت یافتند و به سوی مرزهای جنوب عزیمت کردند و سپس به شامات و عراق اعزام شدند. 
مدتی داعش خراسان اظهار وجود کرد اما آن هم تحت تأثیر مخاصمات بزرگتر محو شد. 
در پاکستان، ارتش و سازمان اطلاعات قدرتمند آن کشور که در نظم دولتی و سیستم سیاسی نقش مهمی دارد، با حساسیت بسیار نسبت به این موضوع عمل می کند، زیرا پاکستان، مشکلات اقتصادی عظیم دارد و از دو سویه مرزهای شمالی و شرقی، با افغانستان و هند تنش و منازعات حل ناشده‌ای را دنبال می کند، پس بعید است که این دولت و دستگاه در مرزهای شرقی نیز خود را با ایران درگیر چالش تازه و عدم اعتماد یا تنش امنیتی و نظامی کند.
آنچه محتمل و بلکه قریب به یقین است، نقشه های اسرائیل و سرمایه گذاری مالی مجدد و بیش فعالی مکتب های سلفی است که مفتی های جَزمی و وهابی آنها را حمایت و هدایت می‌کنند. جریان ناآرامی و بلکه خوابِ تجزیه طلبی قرار بود در جنگهای ۱۲ و ۴۰ روزه در کردستان و مرزهای غربی کلید زده شود و  به اعتراف شخص ترامپ پول و اسلحه زیادی هم توزیع شده بود.
 اما دوراندیشی اقوام دلاور کرد ایرانی و اقدامات تأمینی و امنیتی نیروهای لشکری و انتظامی ایران، همراه با ورود اضطراری برخی همسایگان نظیر ترکیه و عراق که خود با ناامنی در مناطق مزبور درگیر بوده و هستند سبب شد تا توطئه شوم اسرائیل و امریکا و شرکای خائن به نتیجه نرسد و در نطفه خفه شود.  
اما در ایران و در ماه‌های اخیر، پس از بن بست اسلام آباد در مذاکره، با توجه به مخاطره و محاصره غیر بلکه ضدانسانی ایالات متحده، در مرزهای شرقی، خلاء به وجود آمد. امکان تحرکاتی برای شبه سازمان‌های به اصطلاح مبارز محلی ولی در اصل تروریستی و مزدور پدیدار شد که دنباله های جیش العدل کذایی هستند. اینها مانند قارچ می رویند و اعلام موجودیت می کنند. این گروه‌ها البته می دانند که قادر به تجزیه ایران نخواهند بود.

ادامه یادداشت را در فرسته بعد بخوانید 👇