دکتر ژاله شادی‌طلب به بررسی چالش‌ها و موانع ساختاری پژوهش، به‌ویژه در حوزه علوم اجتماعی در ایران می‌پردازد. او با اشاره به بودجه‌های بسیار محدود پژوهشی، بیان می‌کند که مسئولان معمولاً پژوهش‌های اجتماعی را «مایه دردسر» می‌دانند. به گفته او، اگر نتایج یک مطالعه نشان‌دهنده واقعیت‌هایی مانند کاهش سرمایه اجتماعی و بی‌اعتمادی مردم باشد، یافته‌های آن محرمانه شده، امکان انتشار و ریشه‌یابی پیدا نمی‌کند و بودجه‌های بعدی نیز قطع می‌شود. این رویکرد در کنار تغییرات مدیریتی و بی‌توجهی مدیران جدید به مطالعات گذشته، باعث توقف چرخه مسئله‌یابی و اختراع دوباره چرخ در کشور شده است.
منبع: درگاه تلگرامی آرته (دانشنامه فرهنگ و هنر و ادب معاصر ایران)
🆑 @ilam_development
Post #510
18
