کلیپ شعرخوانی زیر، سرودهٔ شاعر مطرح ایلامی، عبدالجبار کاکایی، را در یکی از کانال‌های تلگرامی دیدم. تصویر زیبایی از ایلام دوران کودکی‌اش که به قول وی در آن زمان «بیچگ» کوچک بود، در شعرش نمایان بود؛ شعری که هم سرشار از ذوق ادبی و تعلق خاطر شاعر به شهر و دیارش بود و هم حاوی معانی جامعه‌شناختی تغییرات شهر در گذر زمان.
از دوست گرامی، جناب عطاءالله رشیدی‌فر، دانش‌آموختهٔ ادبیات فارسی، ساکن دره‌شهر، درخواست کردم عنوانی مناسب برای به‌هم‌رسانی آن در کانال تلگرامی ایلام توسعه انتخاب کند، که مطلب زیر را ارسال نمودند:

سلام
واقعاً که شعری عاطفی و تأثیرگذار است؛ عنوانی تأثیرگذار برای آن فقط از دارنده‌ی ذوقی مثل ذوقِ سراینده‌اش برمی‌آید!!! کو آن ذوق!!
      با این حال شاید عنوان‌های زیر کمی با موضوع شعر همخوانی داشته باشد.

     روزهای بی‌برگشت!!
              یا
    آن‌روزها!!!
          یا
        دنیای شیرینِ من و شهرم
          یا
کودکی‌های من و زادگاهم!!
      یا
دیارم، پاره‌تنم و...

کلانتری- ۶ شهریور ۴۰۵
@ilam_development