💢بررسی فقهی هدف‌گیری زیرساخت‌های با کاربرد دوگانه در جنگ با دولت کفر حربی

✍️ حجت‌الاسلام ابوالحسن حسنی

پارادایم حاکم بر منازعات امروز، بر فرسایش و فروپاشی نظام‌مندِ توانِ زیستِ ملی دشمن استوار است؛ جنگی تمام‌عیار که در آن، خط مقدم از مرزهای جغرافیایی به شریان‌های حیاتی و ناملموس یک تمدن منتقل شده است. در این پارادایم نوین، مرکز ثقل قدرت یک «دولت محارب»، دیگر در پادگان‌های نظامی نیست، بلکه در اتاق‌های سرور، نیروگاه‌های برق، شاه‌راه‌های ارتباطی و شبکه‌های پیچیده‌ی مالی آن نهفته است.

بقا و کارآمدی زیرساخت‌های حیاتی، در عمل به معنای بقا و تقویت ماشین جنگی دشمن و در نتیجه، استمرار تهدید علیه امنیت و هویت امت اسلامی است. این زیرساخت‌ها، در واقع، به یک «اسب تروای مفهومی» تبدیل شده‌اند؛ در ظاهر، هدیه‌ای به شهروندان، اما در باطن، سربازخانه‌ای برای نظامیان.

فقه، که پیشتر با ابزارهای دقیق خود می‌توانست میان یک سرباز در میدان و یک کشاورز در مزرعه تمایز قائل شود، اکنون باید برای تعیین حکم یک «نیروگاه برق» یا یک «سرور اینترنتی» که همزمان به بیمارستان و پایگاه موشکی خدمت‌رسانی می‌کند، پاسخی نو و کارآمد بیابد. پرسش محوری این تحقیق به شکلی صریح و فقهی چنین صورت‌بندی می‌شود: حکم شرعی هدف قرار دادن زیرساخت‌هایی که شریان‌های حیاتی دولت کافر حربی محسوب می‌شوند، اما کاربرد غیرنظامی گسترده نیز دارند، چیست؟

👈 مطالعه کنید: http://ijtihadnet.ir/?p=81338

🆔 @ijtihadnetwork