اگه قراره از کشته‌شده‌ها حرف بزنید، از همه‌شون حرف بزنید. از بچه‌هایی بگید که پدر یا مادرشون دیگه نیستن. از خانواده‌هایی بگید که امسال باید جای خالی عزیزشونو سر سفره تحمل کنن؛ همون جایی که پارسال پر بود از صدا و خنده و حرف زدن. از خونه‌هایی بگید که امسال یه جای خالی همیشگی دارن، از لباسایی که هنوز همون‌جا مونده، از خاطره‌هایی که هر روز دوباره زنده می‌شن.