Тирә як тулган агачлар, чәчәкләр, гөлләр, ямь-яшел яфрак.
Килә кәефем алга вә артка, сикерәм яшь куян төсле.
Чүмам уйга, моңланам, җырлыймын сандугач төсле.
Димен, кем соң боларны монда чәчкән һәм үстергән?
Су сибкән кем боларга, шундый гүзәл тәрбия иткән?
Сырлана күңелем шунда, уйлыймын, фикерлим көн-төн.
Иям баш бер Ходага һәм күңелдә дөрли ут-ялкын.
Иман нуры тарала шунда бөтен гәүдәмә.
Диям дә, Аллаһу әкбар! Егылам Раббыма сәҗдәгә.

Кругом полно деревьев, цветов и роз, зеленых листьев.
Настроение меняется, прыгаю, будто заяц.
Ухожу в раздумья, грущу, пою, словно соловей.
Говорю: «Кто же посадил это все и вырастил здесь?
Кто поливал их водой и вырастил такую красоту?»
Сердце щемит, думаю, размышляю день и ночь.
Склоняю голову лишь пред Творцом, в моем сердце горит огонь.
Свет веры освещает все мое тело.
Говорю: «Аллах велик!» и падаю ниц пред Творцом.

— Кыяметдин ал-Кадыйри, рахимахуЛлах

https://m.realnoevremya.ru/articles/105865-alfrid-bust…#from_desktop

О, Аллах, прости державшихся за Твою веру в годы сталинской мясорубки и верни мой народ на путь Истины.