تقدیم به تمام زنانی که،
در هر نقش،عشق به زندگی می‌بخشند

زنانی که می‌سازند
مراقبت می‌کنند
می‌بخشند،
لبخند می‌زنند،
خسته می‌شوند،
گاهی در سکوت می‌شکنند،
اما دوباره خودشان را جمع می‌کنند
و ادامه می‌دهند.

زنانی که آن‌قدر به فکرِ حالِ دیگران‌اند
که گاهی یادشان می‌رود
خودشان هم قلبی دارند
که نیاز به آرامش،
توجه و دوست داشته شدن دارد.

اما میان تمام نقش‌هایی
که بر دوش گرفته‌ای،
خودت را فراموش نکن.

گاهی بایست،
نفس بکش،
و از خودت بپرس:

«من چطورم؟
چه چیزی دلم می‌خواهد؟
کدام آرزو را سال‌هاست
به تعویق انداخته‌ام؟»

برای خودت وقت بگذار؛
نه از سرِ خودخواهی،
بلکه از سرِ احترام به زنی که
تمام این سال‌ها،
بی‌آنکه کسی ببیند،
تاب آورده و ادامه داده است.

یادت باشد،
تو شایسته‌ی عشق،آرامش و مهری هستی
که بی‌دریغ به دیگران می‌بخشی

گاهی خودت را در آغوش بگیر،
به خودت حقِ خستگی بده،
کمی از هیاهوی جهان فاصله بگیر
و دوباره به رؤیاهایت برگرد

زیرا زنی که خودش را فراموش نمی‌کند
حتی در سخت‌ترین روزها
چراغی برای ادامه دادن پیدا خواهد کرد.

با احترام و عشق
تقدیم به تمام زنان قدرتمند،
مهربان و زیبای زندگی‌مان.

https://t.me/Hrman11