📌از مهندسی سیستم تا معنابخشی به انسان:
📌 مربی گری مدیران مهندس، با اعتباربخشی به هویت و ذهنیت تکنوکراتی

✍✍دکتر فاطمه قیطرانی

✴️همه کسانی که در مشاوره و کوچینگ و ارزیابی مدیران عامل و ارشد فعالند؛ تجربه سرسختی تکنوکراتها، یا همان مدیرانی که هویت مدیریتیشان رابطه تنگاتنگ با تخصص فنی دارد را دارند!
جلسات نفس گیری که متخصص مدیریت را وادار میکند با ذهن صفر و یکی و خطی یک مهندس، دیالکتیک کند و مجابش کند که کیفیت رهبریش، بیش از آنکه به تخصص فنیش وابسته باشد، به مهارت انسانیش ارتباط دارد!

اکثر مدیران صنعت، مهندسند! اکثر مدیران بخشهای درمانی؛ پزشکند! و ...

📌تفاوت مدیری که از مهندسی یا پزشکی آمده، با مدیری که در حوزه مدیریت تربیت شده، یک تفاوت سطحی است یا یک مدل جامع ذهنیتی در ادراک جهان؟

📌بحث بر سر بی اصالتی تخصص فنی نیست!
بحث آنست که مدیر مهندس، جهان را «سیستم» می‌بیند، اصالت به داده و فرمول و محاسبه و تجهیزات میدهد! به‌صورت طبیعی به سمت کنترل حرکت می‌کند و در ذهنش، اگر سیستم درست طراحی شود، انسان هم درست عمل میکند.
رابطه، ابزار تحقق هدف است و احساسات، «نویز و پارازیت»!

📌اما مدیری که (به درستی) در مدیریت و علوم انسانی تربیت شده، جهان را «شبکه روابط انسانی» می‌بیند؛ پیچیدگی را می‌پذیرد، ابهام را زندگی می‌کند، تصمیم را پدیده‌ای اجتماعی، و معنا و انگیزش را موتور عملکرد دانسته و باور دارد اگر انسان درست دیده شود، سیستم خود را اصلاح می‌کند.

✴️همین تفاوت مدل ذهنی است که سبب تفاوت مهارت‌های ادراکی و انسانی این دوست!

📌 مهندس بودن معمولا کمتر به شنیدن، مدیریت تعارض، خلق اعتماد، امنیت روانی و نفوذ اعتقاد دارد. خطای انسانی را هزینه میبیند؛ افزایش ارتباطات انسانی را ریسک؛

📌به قول دوستی که خود مهندس موفقی بود این ذهنیت شاغلانش را به افرادی با ذهنیت انسان گریز تبدیل میکند!

حتی هر گونه ارزیابی عملکرد مدیریتی آنان مستقیما هویت فنیشان را تهدید میکند! و آگاه نیستند که عملکرد مدیریتی وابستگی فنی کمتری دارد!

📌خطای ما در مسیر یکسان رشد و کوچینگ دو دسته مدیر است!

📌کوچینگ کلاسیک متکی بر زبان «احساس»، «رابطه»، «همدلی» و «فرهنگ» در ابتدا وارد ذهن مدیری که جهان را با منطق سیستم می‌فهمد، نمیشود!

💥💥اصل طلایی این امر باید ورود ابتدایی با زبان سیستم و فن به جهت ساخت اعتماد و رابطه، و بعد بنیان انسانی باشد.

📌اینجا مربیگری عملا ماموریتش طراحی سیستم رفتاری در کنار سیستم فنی است؛

توانمندسازی این مدیران یعنی در سطح شناختی، بفهمد سیستم انسانی «سیستم پیچیده تطبیقی» است نه سیستم مکانیکی. در سطح رفتاری به گفتگو و ابراز حرکت کند!

📌و از همه مهمتر که خروجی تجربه خود من در سالهای حضور در این فضاست: بازگردادن مدیر مهندس به بعد انسانیش، در کنار بعد فنیش!
به اینکه تو قبل از مهندس بودن، انسانی! پیچیده تر؛ عمیقتر و مهمتر! پس اوج هنر و جنس حضورت، در کیفیت انسان بودنت و توانای مدیریت و ارتقا روابط انسانی در سیستمت است!

📌طراحی معنا را به طراحی سیستم و شاخص و مدل اضافه کن!
📌طراحی رابطه را به طراحی فرایندهایت اضافه کن!
📌هم سیستم بساز و هم انسان! و بالاترین سطح حضور رهبریت را با پرورش این ابعادت نشان بده.

📌این ضرورت در جهان شکننده و مضطرب و غیر خطی و مبهم برای مدیران ما یک الزام است. سیستم‌های اجتماعی که دیگر نه قابل مدل‌سازی کامل‌اند، نه قابل پیش‌بینی دقیق، و نه قابل کنترل مکانیکی.

#توانمندسازی_مدیران
#مربیگری_مدیران
#جهان_VUCA
#رهبری