سر نیاز فرود آوریم به درگه دوست
به روز هرمز و دیماه و آن سه دی دیگر
جشن دیگان، در روزهای اول (اورمزد)، هشتم (دی به آذر)، پانزدهم (دی به مهر) و بیستوسوم (دی به دین) ماه به گاهشماری باستانی (۲۵ آذرماه، ۲، ۹ و ۱۷ دیماه به گاهشماری خورشیدی) جشنی به نام خداوند بوده است.
«دی» به چمِ دادار و آفریدگار است و در نامههای اوستایی، بیشتر، به جای واژهٔ اهورامزدا به کار رفته است.
همه مردمان در سر اندیشه دار
ستایش به شادی سوی کردگار
از آغاز این ماه تا واپَسَش
همه نامِ «دادار» باشد پیاَش
می و شادی و دست و آهنگ خوش
چه مرد و چه زن اندر این جنب و جوش
بدین باورند با روان و به جان
که ایران بهاری است ندارد خزان
دربارهٔ این جشن و دیگر جشنهای کهن ایرانی، در «این جای» بیشتر بخوانید. به یاد باد آیین پاک نیاکان!
•~•~•~•~•
🆔 @guilanpajohi
🆔 @honar_gu