TGViewer
HikeWise HikeWise @hikewise · 307 subscribers
Post #148 1.94K
🏔️ وقتی قله، تبدیل به قاب عکس می‌شود...

تیم هایک وایز
✍️پروین موتاب
۲۰ مرداد ۱۴۰۵


ویدیوهای اخیر از شلوغی و جر و بحث بر سر عکس گرفتن با تابلوی قله دماوند — و اتفاقات مشابه در سایر قله‌ها — تصویر نگران‌کننده‌ای از حال‌وهوای این روزهای کوهنوردی ما می‌دهد. صف‌های طولانی، بی‌حرمتی، تنش و حتی درگیری لفظی و فیزیکی؛ آن هم درست در نقطه‌ای که قرار بود اوج آرامش، رفاقت و افتادگی باشد.

اما یک سؤال جدی وجود دارد که شاید وقتش رسیده از خودمان بپرسیم:

آیا هدف از صعود، واقعاً رسیدن به همین یک قاب عکس است؟

آیا تمام آن ساعت‌ها تلاش، پا زدن در شیب‌ها، مبارزه با سرما و باد، غلبه بر خستگی و ترس، و لمس سکوت کوهستان، در نهایت باید در چند ثانیه ایستادن مقابل یک تابلوی فلزی خلاصه شود؟

تابلو فقط یک نشانه‌ است، نه خودِ قله.
آنچه ما را به کوه می‌کشاند، بزرگ‌تر از آن است که در ابعاد یک پست اینستاگرامی بگنجد.

عکس گرفتن بد نیست. ثبت خاطره و به اشتراک گذاشتن لذت صعود با دیگران کاملاً طبیعی است. مسئله از جایی شروع می‌شود که «تصویر تجربه» جای خودِ «تجربه» را می‌گیرد.

شبکه‌های اجتماعی با ما کاری کرده‌اند که انگار صعود بدون ثبت عکس، ناقص است. ارزش یک برنامه‌ی سنگین کوهنوردی گاهی با تعداد لایک‌ها و کامنت‌ها سنجیده می‌شود؛ و درست همین‌جاست که برای چند ثانیه بیشتر دیده‌شدن، حق و احترام کوهنورد دیگری به فراموشی سپرده می‌شود.
وقتی کسی حاضر است در چند هزار متری زمین به هم‌نوردش بپرد تا «عکس قله‌اش» خراب نشود، یعنی جادوی شبکه‌های اجتماعی، اصلِ کوهنوردی را بلعیده است.

کوهستان، صحنه‌ی رقابت برای دیده‌شدن نیست.
قله، استودیوی عکاسی نیست.
گاهی لازم است در اوج صعود، گوشی را در جیب بگذاریم و چند دقیقه فقط نگاه کنیم:

به افق، به زاویه‌ی نور روی ابرها، به مسیر سختی که پشت سر گذاشته‌ایم، و به نفس‌های هم‌نوردانی که پا به پای ما بالا آمده‌اند.

سال‌ها بعد، ممکن است هزاران عکس در گالری گوشی‌مان خاک بخورد؛ اما آنچه واقعاً از کوه همراه ما می‌ماند، لحظاتی است که با تمام وجود «زندگی» کرده‌ایم، نه لحظاتی که فقط «ثبت» کرده‌ایم.

💭 یک تکرار برای تفکر:

اگر هیچ تابلویی روی قله نبود،

اگر هیچ دوربینی وجود نداشت،

و اگر قرار نبود هیچ‌کس در شبکه‌های اجتماعی بفهمد ما به قله رسیده‌ایم...
آیا باز هم شوقِ صعود در دل ما زنده می‌ماند؟

پاسخ صادقانه به این سؤال، شاید عیار واقعیِ رابطه‌ی ما با کوهستان را مشخص کند.

💫 Be Wise, Hike Wise

📍کانال تلگرام🌐:
https://t.me/hikewise

📍کانال واتس‌اپ🌐:
https://whatsapp.com/channel/0029VbBKeXYL2AU5rl0xen2k

📍پیج اینستاگرام🌐:
https://www.instagram.com/hikewis
  • 👍 8
  • ❤ 5
  • 👌 2
  • 🕊 1
More from @hikewise
  1. Oct 1, 2026🏔️🍂 برگ‌های پاییزی؛ وقتی مسیر آشنا دیگر همان مسیر نیست تیم هایک‌وایز ✍️ پروین موتاب ۹مهر…
  2. Sep 21, 2026🏔️ چرا سرعت حرکت گروه باید با ضعیف‌ترین عضو تنظیم شود؟ تیم هایک‌وایز ✍️پروین موتاب ۳۰ شهر…
  3. Sep 19, 2026همراهان عزیز هایک‌وایز هر بار که پست تازه‌ای در کانال هایک‌وایز منتشر می‌کنیم، گاهی چند نف…
  4. Sep 14, 2026ثبت یک نام در تاریخ هیمالیا صعود ابوالفضل گوزلی، کوهنورد ایرانی و تبریزی، به قلهٔ ماکالو (…
  5. Sep 13, 2026🔹چرا گاهی یک گروه، از یک کوهنورد تنها خطرناک‌تر است؟ روان‌شناسی تصمیم‌گیری، فشار اجتماعی…
  6. Sep 6, 2026🥾 تاول پا در کوهنوردان؛ چرا ایجاد می‌شود و چگونه از آن پیشگیری و درمان کنیم؟ تیم هایک‌وای…
Threads Profile ViewerView any public Threads profile without an account.Open ThreadLook →Writing with AI? Make it sound human.Metric37 rewrites AI drafts so they read naturally. Free AI detector, 1,500 words free.Try Metric37 →