دانش، انسان را نجات نمیدهد؛ تنها شفقت است که او را انسانی نگه میدارد.
این جمله نقطهی بیداری درونی آنتوان تیبو است، جایی که درمییابد در جهانی بیایمان و پر از رنج، نه علم و نه عقل، بلکه شفقت و همدلی با دیگران است که میتواند انسان را از سقوط در بیمعنایی نجات دهد. او پس از مرگ بیماری که همهی دانشش نتوانست نجاتش دهد، به این درک میرسد که تنها احساس مسئولیت و عشق انسانی است که زندگی را ارزشمند میسازد.
خانواده تیبو ،روژه مارتن دوگار، ابوالحسن نجفی ، جلد چهارم
https://t.me/hezar_khom
🔃📄8⃣گزیده کتاب
Post #9168
420




- ❤ 13