«عشق، یگانه گلی است که بی‌فصل می‌روید و هرگز نمی‌میرد».

#بالزاک

امروز، هجدهم اوت، سالروز خاموشیِ مردی است که در طولِ حیاتِ کوتاهِ خویش، بیش از نود جهانِ زنده آفرید. #اونوره_دوبالزاک خالقِ یکی از عظیم‌ترین و باشکوه‌ترین پروژه‌های ادبیِ تاریخ، یعنی #کمدی_انسانی در چنین روزی، در سال ۱۸۵۰، در پاریس چشم از جهان فروبست؛ مردی که خود، همچون یکی از شخصیت‌های رمان‌هایش، در فقر و بدهی سوخت، اما از دلِ این آتش، بیش از دو هزار چهره‌ی جاودان را بر صفحه‌ی تاریخ نقش زد.

ما در کتابخوانه‌ی «هزارخم» مدتی پیش به معرفیِ جامعِ آثارِ این نویسنده‌ی بی‌همتا پرداخته‌ایم و کوشیده‌ایم تا از لابه‌لایِ واژه‌هایش، تصویری روشن از جامعه‌ی قرنِ نوزدهم فرانسه و پیچیدگی‌هایِ بی‌پایانِ روحِ انسان به مخاطب ارائه دهیم. از#بابا_گوریو و #چرم_ساغری و زنبق دره تا #اوژنی_گرانده و #دخترعمو_بت و #آرزوهای_بربادرفته هر یک، پنجره‌ای‌اند به جهانِ پهناورِ بالزاک؛ جهانی که پول چونان نیرویی خاموش، سرنوشت‌ها را رقم می‌زند، عشق در میانِ حرص و طمع می‌درخشد و گاه می‌شکند، و جامعه همانند ماشینی بی‌روح، انسان‌ها را یا به اوجِ شکوه می‌رساند یا در گردابِ تباهی فرو می‌کشاند.

#بالزاک پادشاهِ رئالیسمِ اجتماعی بود و قلمش تیغِ جراح، بر پیکرِ جامعه‌ی فرانسه. هر چه را که می‌دید، از سالن‌های اشرافیِ پاریس تا کوچه‌های خیسِ فقر و حرص و جاه‌طلبی، بی‌پرده و بی‌رحم بر کاغذ آورد. ویکتور #هوگو دوست و هم‌عصرِ او، پس از مرگش گفت:
«بالزاک ناگهان درگذشت، در حالی که نبوغ‌اش هنوز در اوج بود.»
و راستی که او با«کمدی انسانی»ناتمامِ خویش، میراثی برجای گذاشت که قرن‌هاست مانند آیینه‌ای تمام‌نما، پیشِ رویِ انسانِ مدرن قرار دارد.
امروز، در سالروز درگذشتِ این بزرگ‌نویسنده، یادش را گرامی می‌داریم و ازخوانندگانِ هزارخم دعوت می‌کنیم تا با مرورِ معرفی‌هایِ پیشینِ ما، بار دیگر به جهانِ بی‌کرانِ «کمدی انسانی» سفر کنند.


آثار مهم بالزاک به ترتیب سال انتشار (منتخب و اصلی) :

۱۸۲۹ – شوان‌ها (Les Chouans)
نخستین رمان مهم منتشرشده با نام خودش. داستانی تاریخی درباره شورش‌های سلطنت‌طلبان در غرب فرانسه.

۱۸۳۰ – فیزیولوژی ازدواج (Physiologie du mariage)
اثر طنز _تحلیلی درباره روابط زناشویی و جامعه فرانسه.

۱۸۳۱ – چرم ساغری (La Peau de chagrin)
رمان فلسفی–فانتزی. درباره جوانی که تکه‌ای چرم جادویی دارد و هر آرزویش را برآورده می‌کند اما عمرش کوتاه می‌شود.

۱۸۳۳ – اژنی گرانده (Eugénie Grandet)
یکی از مشهورترین رمان‌ها. روایت دختر ثروتمند و ساده‌ای که قربانی آزمندی پدر و مناسبات مالی می‌شود.

۱۸۳۴–۱۸۳۵ – تاریخ سیزده نفر (Histoire des Treize)
مجموعه داستان‌هایی درباره گروهی مخفی از افراد قدرتمند در پاریس.

۱۸۳۵ – بابا گوریو (Le Père Goriot)
شاهکار کلاسیک. تصویری از جاه‌طلبی، پول‌پرستی و بی‌رحمی اجتماعی در پاریس. شخصیت رَستینیاک در آن به نماد جوان جاه‌طلب بدل می‌شود.

۱۸۳۵–۱۸۳۶ – زنبق دره (Le Lys dans la vallée)
رمان عاشقانه و اتوبیوگرافیک درباره عشق ناکام بالزاک به زنی متأهل.

۱۸۳۷ – سزار بیروتو (César Birotteau)
داستان ورشکستگی و سقوط یک عطرساز پاریسی، بازتابی از بحران‌های اقتصادی زمانه.

۱۸۳۷–۱۸۴۳ – فریب‌خورده‌ها (Illusions perdues)
سه‌گانه‌ای درباره سقوط نویسنده‌ای جوان و فساد مطبوعات و بازار کتاب در پاریس.

۱۸۴۳–۱۸۴۷ – شکوه‌ها و مصیبت‌های فاحشه‌ها (Splendeurs et misères des courtisanes)
ادامه‌ی «فریب‌خورده‌ها»، بررسی قدرت پول و فساد در میان طبقه‌ی اشراف و زنان پاریس.

۱۸۴۲ – زن سی‌ساله (La Femme de trente ans)
مجموعه داستانی که سرنوشت زنی را از ازدواج تا شکست‌های زندگی و اجتماعی دنبال می‌کند.

۱۸۴۶ – دخترعمو بت (La Cousine Bette)
یکی از شاهکارهای اواخر عمر. درباره انتقام زن پیر و حسود که زندگی یک خانواده بورژوازی را ویران می‌کند.

۱۸۴۷ – پسرعمو پونس (Le Cousin Pons)
داستان موسیقیدانی پیر و فقیر که قربانی حرص اطرافیانش می‌شود.


این آثار در سه بخش دسته‌بندی شده:
مطالعات آداب و رسوم (رمان‌های اجتماعی، خانوادگی و سیاسی)
مطالعات فلسفی (مانند چرم ساغری)
مطالعات تحلیلی (آثار نظری یا طنز مثل فیزیولوژی ازدواج)

💎ادمین‌ #زهرا_م

https://t.me/hezar_khom/8139