ترجمهٔ فروزانفر از قرآن کریم
در تابستان ۱۳۴۵ یک روز که در نیاوران به دیدارش رفته بودم و آن روزها توفیق مطالعهٔ نسخه‌ای از تفسیر سورآبادی را یافته بودم، از اهمیت این ترجمه و مقایسهٔ آن با بعضی ترجمه‌های قدیم قرآن کریم سخن گفتم و ترجمهٔ سورآبادی را به دقت و زیبایی ستودم. استاد لختی سکوت کرد و آنگاه گفت: «شفیعی، ترجمهٔ ما را ندیدی!» من در آن‌لحظه تصور کردم منظورش ترجمه‌هایی است که از بعضی آیات در خلال آثار خویش آورده و هرگز به گمان من رسید که وی ترجمهٔ کاملی از قرآن کریم فراهم کرده باشد. بعدها در ۱۳۵۲ از آقای دکتر محمدامین ریاحی شنیدم که نسخهٔ کامل ترجمهٔ قرآن استاد فروزانفر به خط خودش در بایگانی وزارت فرهنگ و هنر موجود است و قرار است از طرف همان وزارتخانه منتشر شود. ولی با سفری که برای من پیش آمد، دیگر از سرنوشت این ترجمه و کار نشر آن بی‌خبر ماندم. بعد از انقلاب، از بعضی دوستان و علاقه‌مندانِ این‌گونه کارها، خواستار شدم که پروندهٔ این کتاب را در بایگانی آن وزارتخانه تعقیب کنند، ولی تا اکنون اطلاعی از سرنوشت آن ترجمه نیافته‌ام. بی هیچ گمان، ترجمهٔ فروزانفر از قرآن کریم، درست‌ترین و درعین‌حال دقیق‌ترین و روان‌ترین ترجمه‌ای خواهد بود که تا کنون به زبان فارسی انجام شده‌است. اگر ما روزی بخواهیم ترجمهٔ مجاز یا نزدیک به رسمی از قرآن به زبان فارسی داشته باشیم، شاید بهتر از آن نتوان یافت. این داوری من از طریق نمونهٔ آیاتی است که وی گاه در خلال بعضی آثارش، از قبیل شرح مثنوی شریف، داده‌است و از باب قیاس جزء‌به‌کل.
محمدرضا شفیعی‌کدکنی
با چراغ و آینه، صص ۴۴۸-۴۴۹.
Post #4522
703
- 👍 8
- 👏 3
- ❤ 2
- 🙏 1