«فکر ایران،مثل افعی در ته گودال خاطرم خوابیده است، هر وقت که بیدار می‌شود با نفسش، با شعله نگاهش مرا خاکستر می‌کند»

#شاهرخ_مسکوب

گول صورتِ همیشه خندان شاهرخ مسکوب را نخورید.
این مرد، عصاره‌ی رنج ایران است. او عمرش را گذاشت برای تغییر، برای کاستن از رنج من و تو.
تغییر می‌خواهیم؟ توسعه و پیشرفت می‌خواهیم؟ با شما موافقم که رکود همه‌‌چیز را در برگرفته. چه باید کرد؟
تغییر در این شرایط چنان سخت شده که انگار فقط با خلق حماسه ممکن است.
فکر کنیم نقش هر کدام از ما در خلق این حماسه چه می‌تواند باشد؟
در هر کاری خبره‌ای، در آن مسیر باید حماسه خلق کنی.
حماسه جز جدا ناشدنیِ فرهنگِ ایران‌زمین است. حماسه در خون‌ ماست.
امروز بزرگترین حماسه، ایرانی‌بودن و ایرانی ماندن است.
برای خلق ِاین حماسه باید بدانیم ریشه‌های ما کجاست.
از کجا شروع کنیم؟
پیشنهاد من: شاهرخ مسکوب. کتاب‌هایش را بخوانیم. کسی که قرن‌ها باید بگذرد تا چون اویی، متولد شود.

و اما کتاب‌شناسی #شاهرخ_مسکوب :

رستم و اسفندیار، تهران: ۱۳۴۲.
سوگ سیاوش: ۱۳۵۰.
در کوی دوست، ۱۳۵۷.
مسافرنامه، ۱۳۶۲.
ملیت و زبان: نقش دیوان، دین و عرفان در نثر فارسی، ۱۳۶۲؛
خاوران، ۱۳۶۸؛
هویت ایرانی و زبان فارسی، ۱۳۷۳؛
گفت‌وگو در باغ، ۱۳۷۰؛
فرهنگ جاوید، ۱۳۹۴.
چند گفتار در فرهنگ ایران، ۱۳۷۱؛
شکاریم یک سر همه پیش مرگ: جستارها، گفتارها و نوشتارها، ۱۳۹۱.
دربارهٔ جهاد و شهادت (با نام مستعار کسری احمدی)
داستان ادبیات و سرگذشت اجتماع، تهران: ۱۳۷۳.
خواب و خاموشی، لندن: دفتر خاک، چاپ اول: ۱۹۹۴؛
در سوگ و عشق یاران، ۲۰۱۴؛
دربارهٔ سیاست و فرهنگ: ۱۳۷۳؛
ک‍ارن‍ام‍ه ن‍ات‍م‍ام: ۱۳۷۵؛

بررسی عقلانی حق، قانون و عدالت در اسلام، (با نام مستعار م. کوهیار)، چاپ اول: ۱۳۷۴.
تن پهلوان و روان خردمند،: ۱۳۷۴؛
سفر در خواب، ۱۳۷۷
روزها در راه، پاریس: ۱۳۷۹
ارمغان مور: جستاری در شاهنامه: ۱۳۸۴.
* سوگ مادر، ۱۳۸۶.
* در حال‌وهوای جوانی: ۲۰۱۴
* درآمدی به اساطیر ایران،۱۳۹۱

کدام کتابش را برای شروع پیشنهاد می‌کنم؟
روزها در راه.
چرا؟ چون‌ نگاه فراگیر او را در بر دارد، بسیار وجوه‌مند نوشته شده، و از همه مهم‌تر اینکه به این روزهای ما عجیب ربط دارد.



https://t.me/hezar_khom