روزها در راه
شاهرخ مسکوب


شاهرخ مسکوب تحلیل گری منطقی و منصف است. برداشت بازی از مسائل جامعه ی خود دارد و تحلیل هایی از وقایع زمانه ی جامعه ی خویش ارائه می دهد که بسیاری سال ها بعد هم هنوز به چنان نگاهی نرسیده اند. منصف است در قضاوت. از پستی و بلندی های رابطه اش با همسرش نمی گوید؛ از درد غربت می گوید که وصف حال زندگی همه ی ما در غربت است. زبان شاعرانه و زیبایی دارد که از بزرگترین دردها با استادی شعر می سازد. قوه ی تخیل تحسین برانگیزی دارد که تحمل درد را برای او و خواننده اش به لذتی تلخ تبدیل می سازد...

بخشی از کتاب:

جوان که بودم به قصد فتح دنیا ازخواب بیدار می‌شدم. حالا به قصد باز كردنِ مغازه‌ی عكاسی، روشن کردن چراغ‌ها و ایستادن به انتظار مشتری. جوان که بودم می‌خواستم "عالمی از نو و آدمی دیگر" بسازم، ولی حالا...
آیا می‌توان بی‌عدالتی، گرایش بی‌اختیار به تجاوز را، که انگار در سرشت ماست، تجاوز به‌خود، به‌دیگری و جهان را چاره کرد؟


https://t.me/hezar_khom