بخشی از نامه دكتر #استگنر استاد دانشكاه استنفورد به خانم #دانشور:



«وقتى مى گويم حضور سيمين كلاس را يكسر دگرگون كرد،اصلا تعارف نمى كنم.از طريق نوشته هايش و اولين داستان كوتاهش همكلاسان آمريكايى اش را مجبور به درك نقش عميق و آگاه ادبيات كرد؛ نقشى كه لازمه اش هم وجدان و هم قدرت كلام است. فكر مى كنم به تمام گروه كه اغلب در پى تكميل فنون نويسندگى بودند آموخت كه زبان هم مثل بقيه  فنون فقط هدف نيست و وسيله است ... سيمين مطلق بود و تزلزل ناپذير. در پايان توقف كوتاهش در استنفورد، در مؤخره اى به «نرگس»( دومين داستان كوتاهش به انگليسى) خودش لُب كلام را نوشت و اين بار براى بيان كلماتى كه چون آتش از وجودش شعله مى كشيد، نه احتياج به مباحث جمعى در كلاس  داشت  و نه به راهنمايى استادش.»

https://t.me/hezar_khom