هنوز دویست‌سال تمام از سقوط حکومت ساسانی نگذشته بود که از حکومت عرب جز نامی نماند. سیستان و خراسان و ماوراالنهر که سال‌ها دستخوش بی‌رسمی و بیدادی تازیان بود در این زمان آماده‌ی استقلال می‌شد. امارت و حکومت که مدت‌ها مخصوص عرب بود دیگر همه‌جا حتی در بغداد بیشتر در دست ایرانیان بود. زبان ایرانی که پس از طوفان قادسیه، دو قرن سکوت سنگین را تحمل کرده بود اکنون طلسم خموشی را می‌شکست و خود را در کام کسانی چون حنظله و بوحفص برای سرودن جاودانی‌ترین نغمه‌های ادبیات جهان آماده می‌کرد. در پایان این دوره معتصم با آن‌که بابک سردار آذربایجان را به‌دار آویخته بود، با آن‌که مازیار امیرزاده‌ی طبرستان به‌قتل رسیده بود باز ققنوس ایران از زیر خاکستر سر برمی‌آورد.
#پایان
Post #238
613
- 👍 3