هر کس خلوت انس خویش را از کف می‌دهد، همه چیزش را باخته است و کسی که با کمال رغبت از آن چشم‌پوشی می‌کند غولی بیش نیست.


بار هستی
میلان کوندرا
ترجمهٔ پرویز همایون‌پور
ص۱۴۳


به نظر سابینا در حقیقت زیستن_ به خود و به دیگران دروغ نگفتن_ تنها در صورتی امکان‌پذیر است که انسان با مردم زندگی نکند. به محض اینکه بدانیم کسی شاهد کارهای ماست، خواه‌ناخواه خود را با آن چشمان نظاره‌گر، تطبیق می‌دهیم، و دیگر هیچیک از کارهایمان صادقانه نیست. با دیگران تماس داشتن و به دیگران اندیشیدن،‌ در دروغ زیستن است. سابینا ادبیاتی را که در آن نویسنده همهٔ زوایای خلوت انس خویش و دوستانش را آشکار کند، حقیر می‌شمرد. سابینا بر این باور است که هر کس خلوت انس خویش را از کف می‌دهد، همه چیزش را باخته است و کسی که با کمال رغبت از آن چشم‌پوشی می‌کند، غولی بیش نیست. بدین ترتیب سابینا از اینکه باید عشق‌ خود را پنهان سازد، رنج نمی‌برد. بالعکس، این تنها راهی است که به او امکان می‌دهد در حقیقت زندگی کند.

https://t.me/hezar_khom