#معرفی_کتاب

ادبیات برای آنان که به آنچه دارند خرسندند، برای آنان که از زندگی بدان گونه که هست راضی هستند، چیزی ندارد که بگوید. ادبیات خوراک جان های ناخرسند و سرکش است، زبان رسای ناسازگاران و پناهگاه کسانی است که به آنچه دارند خرسند نیستند. انسان به ادبیات پناه می آورد تا ناشادمان، ناکامل نباشد. تاختن در کنار روسینانته (اسب مشهور دن کیشوت) زار و نزار و دوش به دوش شهسوار پریشان دماغ لامانچا، پیمودن دریا بر پشت نهنگ همراه با ناخدا اهب، (شخصیت اول رمان موبی دیک) سرکشیدن جام ارسنیک با مادام بوواری، این همه راه هایی است که ما ابداع کرده ایم تا خود را از خطاها و تحمیلات این زندگی ناعادلانه، رها کنیم، زندگی یی که ما را وا می دارد همیشه همان باشیم که هستیم، حال آنکه ما می خواهیم بسیاری آدم های ویژه باشیم، تا بسیاری از تمناهایی را که بر ما چیره اند پاسخ گوییم.

چرا ادبیات؟ _ ماریو بارگاس یوسا

https://t.me/hezar_khom