2⃣📄⤴️

♥️قلب و عشق
📝به مناسبت روز جهانی قلب


از منظر روان‌شناسی تحلیلی، قلب کهن‌الگویی برای تحول روانی و معنوی است؛ آنگاه که تضادهای درونی در چالشی بارور نگه داشته می‌شوند و از دل آن‌ها چیزی تازه و یگانه زاده می‌شود؛ همان چیزی که در سنت‌های معنوی، نماد وحدت و کمال نهایی است. در زبان هنر چینی نیز مفاهیمی چون تفکر، عاطفه، اراده، #عشق، شفقت و شفا همگی با تصویر قلب ترکیب شده‌اند. به همین ترتیب در فرهنگ‌های مختلف، قلب نه فقط جایگاه عاطفه، بلکه کانون شناخت، اراده و اخلاق بوده است.

آنچه این سه سطح را به هم پیوند می‌زند، این حقیقت است که هر یک به تنهایی ناقص است. دانش زیستی به ما می‌آموزد که عشق واقعی است؛ آن‌قدر واقعی که می‌تواند #قلب را بشکند یا حفظ کند. ادبیات به ما می‌آموزد که این شکستن و حفظ کردن، روایت‌پذیر است و روایت خود می‌تواند شفابخش باشد. عرفان به ما می‌آموزد که قلب فراتر از جسم است و عشق فراتر از هورمون. مفهوم «قلب سلیم» نیز معادل معنوی «قلب سالم» در پزشکی است: پزشکی می‌کوشد رگ‌های قلب را باز کند و عرفان می‌کوشد دل را از تعلقات پاک کند. در سال‌های اخیر، رویکردی میان‌رشته‌ای شکل گرفته که می‌کوشد روایت‌های بیماران قلبی و ادراک شخصی آنان از قلب خود را با دانش فنی و پزشکی آشتی دهد. پژوهش‌هایی در این زمینه هست که نشان می‌دهند توجه به این بُعد روایی و انسانی، می‌تواند به بهبود پایبندی بیماران به درمان و کاهش مراجعات اورژانسی کمک کند. نتیجه آنکه قلب، در تقاطع پزشکی، ادبیات و عرفان، هم عضله‌ای تلمبه‌ای است و هم آینه‌ای برای تجلی حقیقت؛ هم میدانی برای نبرد عقل و عشق و هم کوره‌ای برای تحول معنوی. و این دوگانگی و تضاد، مکمل هم هستند؛ زیرا قلب عضله‌ای است که می‌اندیشد، می‌سوزد، می‌شکند و دوباره می‌تپد.

روز جهانی #قلب
#قلب‌وعشق
اختصاصی #کتابخوانه‌ی‌هزارخم
✍ادمین #زهرا_م

https://t.me/hezar_khom/13871