من در رؤیای خود دنیایی را می‌بینم که در آن هیچ انسانی انسان دیگر را خوار نمی‌شمارد
زمین از عشق و دوستی سرشار است،
و صلح و آرامش، گذرگاه‌هایش را می‌آراید.

من در رؤیای خود دنیایی را می‌بینم که در آن
همگان راه گرامیِ آزادی را می‌شناسند
حسد، جان را نمی‌گزد
و طمع، روزگار را بر ما سیاه نمی‌کند.

من در رؤیای خود دنیایی را می‌بینم که در آن
سیاه یا سفید
ــ‌ از هر نژادی که هستی‌ ــ
از نعمت‌های گسترهٔ زمین سهم می‌برد.
هر انسانی آزاد است.
شوربختی، از شرم سر به زیر می‌افکند
و شادی همچون مرواریدی گران‌قیمت
نیازهای تمامیِ بشریت را برمی‌آورد.

چنین است دنیای رؤیای من!

#لنگستون_هیوز
ترجمه‌ی #احمد_شاملو

جیمز مرکر #لنگستون_هیوز (۱۹۰۲—۱۹۶۷)، ﺷﺎﻋﺮ، ﺩﺍﺳﺘﺎﻥﻧﻮﯾﺲ و ﻧﻤﺎﯾﺸﻨﺎﻣﻪﻧﻮﯾﺲ ﺳﯿﺎﻩﭘﻮﺳﺖ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ است. وی از برجسته‌ترین و صاحب نفوذترین رهبران فرهنگ سیاهان در آمریکا به شمار می‌آید. زندگی و کارهای او تأثیر بسزایی در شکل‌گیری جنبش‌های هنری #رنسانس_هارلم در دههٔ۲۰ گذاشت.

رِنِسانس هارلم (به انگلیسی: Harlem Renaissance) نهضت هنری و ادبی امریکائیان آفریقایی تبار بود که در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ جریان داشت. این نهضت در آغاز «جنبش نو سیاه‌پوستان» نام گرفته بود و در محله هارلم نیویورک تمرکز داشت. رنسانس هارلم را می‌توان احیای فکری و فرهنگی موسیقی، رقص، هنر، مد، ادبیات، تئاتر، سیاست و دانش آمریکائیان آفریقایی‌تبار نامید. هارلم در آن زمان مقصد نهایی بیشتر سیاهانی بود که از شرایط نژادپرستانه حاصل از قوانین جدایی نژادی در جنوب می‌گریختند. اگر چه هارلم خاستگاه این جنبش بود، اما بسیاری از نویسندگان سیاه‌پوست فرانسوی که در پاریس زندگی می‌کردند نیز تحت تأثیر این جنبش قرار گرفتند. از چهره‌های برجسته این جنبش لنگستون هیوز، رمان‌نویس و شاعر سیاه‌پوست بود.