ما زنده‌ایم،
نه به‌خاطر امید؛
به‌خاطر عادت.
بعضی داستان‌ها پایان ندارند،
چون زندگی هم ندارد.
ترس، وقتی خطرناک می‌شود
که عادی شود.
آدم‌ها در این داستان‌ها نمی‌بازند؛
آهسته تحلیل می‌روند.
هیچ‌کس مقصر نیست،
و این بدترین شکلِ فاجعه است.
گاهی راه خروج نیست،
چون خودِ راه
جزئی از بن‌بست است.
ما از سقوط نمی‌ترسیم؛
از ماندن در تعلیق می‌ترسیم.
همه‌چیز سر جایش بود،
جز معنایی که باید آن‌جا می‌بود.
بعضی زندگی‌ها
نه شکست می‌خورند،
نه نجات پیدا می‌کنند.
این‌جا آدم‌ها نمی‌میرند؛
تمام می‌شوند.
#بیست_داستان
برگزیدهٔ دومین دورهٔ جایزهٔ ادبی #بهرام_صادقی
💎#ادمین_زهرا_م
https://t.me/hezar_khom
👇
Post #11191
576
- ❤ 10