Beste Nederlanders,
Deze maand is er veel aandacht geweest voor de Amerikaanse jongen Kyle Rittenhouse. Er werd een zaak tegen hem aangespannen omdat hij bij Black Lives Matter rellen zichzelf verdedigde tegen een vijandige menigte waarbij hij op 3 mensen heeft moeten schieten. Voor sommigen doet dit de discussie over de rechten wat betreft vuurwapenbezit en zelfverdediging weer oplaaien. Wanneer de aanvaller behoort tot de marxistische 'mob' en de verdediger van de politieke oppositie is, staat de media natuurlijk direct klaar om de grondrechten ter discussie te stellen. In Nederland kennen wij al veel strengere wetgeving op dit gebied. Zoals het in Amerika normaal is om een vuurwapen te hebben, is het hier juist normaal dat vrijwel niemand een vuurwapen heeft. Dit zet ons aan het denken. Zou de vrijheid om wapens te bezitten ook in Nederland kunnen? Wat zou dit betekenen?
In 1919, kort na de Eerste Wereldoorlog, is in Nederland de eerste wapenwetgeving ingevoerd. De overheid maakte zich zorgen over het Nederlandse volk wat misschien wel in opstand zou komen tegen de regering. Hierom werd het verboden om nog wapens te leveren aan niet-gerechtigden. Door de tijd heen is de wapenwetgeving steeds strenger geworden en zijn we vrijwel niet meer in staat om als particulier een wapen te dragen en te gebruiken voor zelfverdediging. Als wij in Nederland op een gepaste manier de wapenwetgeving zouden versoepelen dan zou dit de beschermende muren van de vertruttelde samenleving een stukje doen zakken. In de natuur is men op zichzelf en zijn gemeenschap aangewezen en is de ruwe realiteit van onze wereld alleen door samenwerking, respect, helderheid van geest en fysieke fitheid buiten de deur te houden. Dit zorgt voor een een plicht naar jezelf en de mensen die je lief hebt om in staat te zijn tot zelfverdediging. Om goed met wapens om te kunnen gaan, moet een samenleving gezond, gelukkig en cohesief zijn. Ondanks dat Nederland een land is vol brave mensen met een neiging om conflict te vermijden en het poldermodel toe te passen, zijn we ook een verdeelde maatschappij vol spanningen. Omdat wij niet altijd meer onze landgenoten kunnen vertrouwen, zouden we voorzichtig moeten zijn in de transitie naar vrijere wapenwetten.
Ondanks dat het een risico is om vuurwapenbezit legaal en laagdrempeliger te maken, is het wellicht nog veel gevaarlijker om dat niet te doen. In onze huidige situatie hebben wij te maken met een overheid die erin dreigt te slagen om macht van totalitaire proporties te verkrijgen. De in 1919 ingevoerde wapenwetten komen de heersende klassen wederom erg goed uit. Een bestuurder met een schoon geweten zal geen angst hebben voor een gewapend volk. Onze overheid, daarentegen, is doodsbang voor ons en koos ervoor ons te ontwapenen. Een ongewapende bevolking is namelijk vrijwel weerloos tegenover de georganiseerde en gewapende politiemacht die deze machtsgreep bewaakt. Alleen al de aanwezigheid van een wapen achter de voordeur van elke vrijheidslievende burger zal een overheid twee maal doen nadenken over het in praktijk brengen van hun perverse machtsfantasieën. Men weet van elkaar dat er altijd een mogelijkheid is dat de ander zich serieus kan verdedigen en zal om deze reden meer respect hebben voor de ander en beter zijn plek kennen in het geval van een conflict. Hierom kan geweld vaak juist voorkomen worden. Dit geldt dus ook voor de relatie met onze overheid. Nu is alleen de bevolking degene met de 'respectvolle' houding en is de gevestigde macht onschendbaar. Zo kunnen ze ons zonder weerstand alle rechten ontnemen, zoals wij nu met onze eigen ogen zien gebeuren. Een machtsrelatie als deze baseren op puur vertrouwen is uiterst naïef. Nu The Great Reset van Klaus Schwab en zijn marionetten eraan komt, is het duidelijk dat een bevolking haar demonstraties moet kunnen beargumenteren met de mogelijkheid tot geweld. Anders zal een overheid nooit oprecht respect voor haar bevolking hebben.
“When the law disarms good guys, bad guys rejoice.”
― Ted Nugent
Sterk & vrij,
@HetDasein
Post #32
895