ریاضیات ایرانی - اسلامی

🔹️ در متون اسلامی ریاضیات مانند دروازه میان جهان محسوس و جهان معقول معرفی می‌شد.

🔹️اگر اعداد و اشکال به معنای فیثاغورسی در نظر بگیریم، وسیله‌ای است که کثرت از وحدت را حکایت می‌کند. به همین دلیل، مسلمانان همواره به ریاضیات تمایل داشته‌اند.

🔹️تحصیل علوم ریاضی در اسلام تا حدودی همان موادی‌ است که مراحل چهارگانه لاتینی را تشکیل می‌داد و بر آن معدودی موضوعات فرعی می‌افزودند و مواد اصلی آن
۱. حساب
۲. هندسه
۳. نجوم
۴. موسیقی
بود و بیشتر فیلسوفان و دانشمندان مسلمان آن را می‌آموختند.(این نکته حائز اهمیت است که در آن زمان موسیقی شاخه‌ای از ریاضیات محسوب می‌شده.)

🔹️ علم نجوم از آن رو در ریاضیات اسلامی مهم بود که در مسایلی چون تقویم و گاهشماری کمک می‌کرد. همچنین برای تعیین اوقات نماز‌های روزانه و جهت قبله اهمیت داشت.

🔹️سنت نجوم از طریق کتاب المجسطی بطلمیوس از یونانیان به جهان اسلام رسید.

🔹️ منجمان مسلمان مکتب نجوم ریاضی بطلمیوسی را ادامه دادند. همچنین، با ترجمه کتاب‌های هندی سانسکریت به عربی، به ویژه کتاب سدهانت (از مکتبی در هند) درباره نجوم، حساب، جبر، مقابله و هندسه اندیشه‌ها هندی مورد توجه منجمان قرار گرفت.

🔹️ هرچند مسلمانان با کتاب دیوفانتوس آشنایی داشتند اما شکی نیست که علم جبر ریشه هندی دارد و دانشمندان اسلامی از ترکیب این ریشه هندی با روش‌های استدلالی یونانی علم جبر و مقابله را پدید آوردند.

🔹️ علم جبر را همراه با ارقام هندی می‌توان مهم‌ترین دستاورد علمی دانست که مسلمانان بر مجموعه ریاضیات قدیم افزودند.

🔹️ در جهان اسلام دو سنت ریاضی یونانی و هندی با یکدیگر تلاقی کردند و در ساختمان واحدی متحد شدند که در آن عدد(حساب) ، هندسه و جبر رشد کردند. این سه بخش، هم‌اکنون به عنوان پایه‌های ریاضیات شناخته می‌شوند و ریاضیات در سده‌های بعد بر این پایه‌ها تکامل یافته است.

🔺️ ادامه دارد...

@HelliMathroom

#تاریخ_ریاضیات