⭕️ استقلال دانشگاهی تا این حد؟!
▫️خبر ورود نیروی انتظامی به پارک علم و فناوری دانشگاه تربیت مدرس و مناقشه بر سر مالکیت زمین ۶۰ هکتاری این پارک، مسئله‌ی همیشگی استقلال دانشگاه را دوباره به میان آورد؛ اما این‌بار در سطحی فراتر و با پرسشی جدی‌تر... دانشگاه‌ها در ایران واقعاً بر دارایی‌های خود اختیار دارند؟
▫️در ساختار حقوقی آموزش عالی ایران، دانشگاه‌ها دارای هیأت امنا و نوعی استقلال اداری و مالی هستند. اما در عمل، بسیاری از دارایی‌های دانشگاه‌ها ــ به‌ویژه اراضی دانشگاهی ــ همچنان در چارچوب «اموال عمومی دولت» تعریف می‌شوند. همین وضعیت گاهی میان نهادهای مختلف دولتی بر سر استفاده از این دارایی‌ها تعارض ایجاد می‌کند.
▫️بسیاری از دانشگاه‌های بزرگ ایران در دهه‌هایی تأسیس شده‌اند که شهرها هنوز چنین تراکم و ارزش اقتصادی‌ای نداشتند. امروز همان زمین‌ها به دلیل قرار گرفتن در مناطق شهری مهم، به دارایی‌هایی بسیار ارزشمندی تبدیل شده‌اند و دانشگاه‌ها را دارای یکی از مهم‌ترین منابع شهری ساخته‌اند. در چنین شرایطی، هرگونه تصمیم درباره تغییر کاربری یا واگذاری اراضی دانشگاهی صرفاً یک مناقشه‌ی ملکی نیست. این تصمیم می‌تواند بر اکوسیستم علمی و فناوری نیز اثر بگذارد؛ به‌ویژه وقتی مانند مورد دانشگاه تربیت مدرس، آن اراضی محل استقرار پارک‌های علم و فناوری، شرکت‌های دانش‌بنیان یا زیرساخت‌های پژوهشی باشد.
▫️سکوت وزارت علوم و وزارت کشور به عنوان دو نهاد اصلی درگیر در این تعارض، ابعاد ماجرا را همچنان مبهم گذاشته است. به‌ویژه آن‌که این مناقشه میان دو وزارتخانۀ دولتی شکل گرفته نه میان دولت و نهادهای فرادولتی حاکمیتی. از این زاویه، نگرانی دانشگاه تربیت مدرس از واگذاری اراضی به نیروی انتظامی را می‌توان نشانه‌ای از مسئله‌ی جدی «استقلال دانشگاه» در ایران دانست که به دلیل رویکردهای گوناگون اصحاب قدرت درباره‌ی آن، هنوز درک واحدی از آن نداریم.
🆔@HE_Gov
Post #242
34