5⃣ لایهٔ روانشناختی و فرهنگی


🔸 شبکه‌های همگن اجتماعی: نخبگان دانشگاهی اغلب فرزندانشان را به مدارس خاصی می‌فرستند و اوقات فراغت خود را با هم‌قطارانشان می‌گذرانند. این همنشینی مداوم، یک حباب اجتماعی می‌آفریند که در آن، تجربهٔ زیستهٔ طبقات دیگر جامعه، نه به صورت درک‌شده و ملموس، بلکه به صورت داده‌های انتزاعی برای تحلیل، شنیده می‌شود. این پدیده، همدلی ضروری برای ارتباط واقعی با جامعه را تحلیل می‌برد.


🔸خود‌فاضل‌پنداری: سواد انباشتی دانشگاهی و القاب گوناگون مرتبط با مدارج آن، موجب می‌شود که نخبگان با پیشروی در مسیر آموزش عالی، روزبه روز خود را بی نیاز از جامعه بدانند و گمان کنند که این جامعه است که باید به سراغ ایشان بیاید نه برعکس. از این رو، تا زمانی که جامعه به فهم و درک لازم برای رجوع به این اولیاء حضرتان(!) نایل نگردد، برای ایشان کسر شأن است که خود به سراغ جامعه بروند و به کنشگری بپردازند.



🆔@HE_Gov