[بارگیریِ ایدۀ دانشگاه... ۵٪]
.
.
.
🔻انزوای نخبگانی

از آن جایی که در روزهای جنگ، زخم‌های «انزوای نخبگانی»، کاری‌تر از «عوام‌زدگی علمی» است، بهتر است حق تقدم را به انزوای نخبگانی داده و کمی به دسته‌بندی و ریشه‌یابی آن بپردازیم.
.
.
.
اگر بخواهیم در یک دسته‌بندی ساده به انزوای نخبگانی، نگاهی بیندازیم باید بدانیم که ما لزوما همیشه با یک فعل آگاهانه و ارادی از سوی اصحاب دانشگاه یا نخبگان روبه‌رو نیستیم. به عبارت دیگر گاهی دستِ خودشان نیست! یعنی ضرورتا نمیخواهند از جامعه و واقعیتش فاصله بگیرند، اما می‌گیرند :)

بنابراین انزوای نخبگانی یا ارادی است یا غیر ارادی.
هرچند که انزوای غیرارادی، به دلیل غلبۀ رویکردهای سیاستگذارانه، شایع‌تر، ناملموس‌تر و نامفهوم‌تر از دستۀ ارادی بوده و درک آن، به دقت بیشتری نیاز دارد. ارائه و پیگیری راهکار نیز در این زمینه دشوارتر است.

اما تمایز ماهیت ارادی و غیرارادی این پدیده، بر ریشه‌یابی آن سبقت نمی‌گیرد.
از این رو، در ادامه به لایه‌هایی چند از مسئله انزوای نخبگانی پرداخته می‌شود:



🆔@HE_Gov