🔴نشست «هیلی ۲۰۲۶» در ابوظبی؛ امنیت خلیج فارس، تنگه هرمز، نقش اروپا و چین و آینده شراکت‌های راهبردی در کانون گفت‌وگوها


📍سومین دوره «مجمع هیلی» روزهای ۷ و ۸ سپتامبر ۲۰۲۶ در ابوظبی با شعار «خلیج فارس بر سر دوراهی: مناقشه، پیامدها و اصلاح مسیر» برگزار شد. این نشست در شرایطی برگزار شده که مناقشه آمریکا و اسرائیل با ایران از نظر سیاسی و نظامی حل‌نشده باقی مانده و تنگه هرمز به یکی از محورهای اصلی رقابت بر سر ساختار امنیتی آینده منطقه تبدیل شده است.

📍این مجمع با همکاری «مرکز مطالعات و پژوهش‌های راهبردی امارات» و «آکادمی دیپلماتیک انور قرقاش» برگزار شد. بیش از ۵۵ سخنران از بیش از ۳۵ کشور و حدود یک‌هزار شرکت‌کننده در بیش از ۲۰ نشست حضور داشتند. دبیرکل شورای همکاری خلیج فارس و شماری از کارشناسان اندیشکده‌های منطقه‌ای و بین‌المللی نیز در برنامه‌ها مشارکت کردند.

📍بخش مهمی از گفت‌وگوها به پیامدهای جنگ و فرسایش طولانی‌مدت برای اقتصاد و امنیت کشورهای خلیج فارس اختصاص داشت. موضوعاتی مانند حملات پهپادی و موشکی، امنیت مسیرهای دریایی، تحریم‌ها، زنجیره‌های تأمین و هزینه‌های دفاعی در کنار ضرورت حفظ برنامه‌های توسعه اقتصادی مورد بررسی قرار گرفت. همچنین بر افزایش تاب‌آوری اقتصادی و امنیتی در برابر بحران‌های طولانی تأکید شد.

📍تنگه هرمز یکی از محورهای اصلی نشست بود. پیش از بحران، حدود یک‌پنجم نفت جهان از این مسیر عبور می‌کرد. درگیری‌های اخیر نشان داده‌اند که مین‌های دریایی، پهپادها، موشک‌ها و قایق‌های کوچک می‌توانند رفت‌وآمد در این آبراه را مختل کنند. در این چارچوب، توسعه خطوط لوله جایگزین، گسترش بنادر در دریای سرخ و دریای عرب و افزایش ظرفیت ذخیره‌سازی انرژی مطرح شد.

📍در حوزه دفاعی، گفت‌وگوها بر ایجاد سامانه امنیتی یکپارچه‌تر میان کشورهای خلیج فارس متمرکز بود؛ از جمله هشدار زودهنگام، دفاع هوایی و موشکی مشترک، امنیت سایبری و دریایی، تبادل اطلاعات و حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی. نقش آمریکا نیز از موضوعات اصلی بود؛ واشنگتن همچنان بزرگ‌ترین حضور نظامی در منطقه را دارد و شریک دفاعی مهم چند کشور خلیج فارس محسوب می‌شود.

📍نقش اروپا و چین در ساختار آینده منطقه نیز بررسی شد. اروپا از شرکای اصلی اقتصادی کشورهای خلیج فارس است، اما حضور امنیتی آن محدودتر ارزیابی شد و همکاری بیشتر در امنیت دریایی، دفاع، سایبری، انرژی و فناوری مطرح شد. چین نیز شریک عمده اقتصادی و واردکننده بزرگ انرژی منطقه است، اما در حال حاضر جایگزینی امنیتی برای آمریکا محسوب نمی‌شود. دیپلماسی، سرمایه‌گذاری در مسیرهای جایگزین و حمایت از امنیت انرژی و آزادی کشتیرانی از زمینه‌های احتمالی نقش گسترده‌تر پکن عنوان شد.


🔗Middle East Council on Global Affairs

🟠@hashtkarane