نغمه‌ای که به بهای زندان تمام شد
پیمان، جوان ۲۶ ساله‌ای‌ست با دستانی خالی، بدون هیچ حمایت مالی یا معنوی، اما با دلی پُر از عشق و آتشی در جان. او با چشمانی خیس از رؤیا و ذهنی پر از نت، به خواب می‌رود و با امید به صبحی روشن، از نو آغاز می‌کند.
ای کاش به جای سرکوب، پشتیبان او و امثال او بودید. ای کاش فرهنگ غنی جنوب را بستری می‌کردید برای شکوفایی جوانانی که جز عشق و هنر، سلاحی ندارند. همان‌گونه که روزی جوانان خوزستان، با قلبی پاک در دفاع از وطن جان فدا کردند، امروز نیز «پیمان‌ها»، ریشه‌های تازۀ همان درختند؛ با سلاح موسیقی، در راه فرهنگ.
http://www.harmonytalk.com/138669/
@HarmonyTalk