ریاضیات در «در جست‌وجوی زمان ازدست‌رفته» رمان ارزشمند مارسل پروست، حضور بسیار جالبی دارد. هرچند پروست معمولاً ریاضیات را برای حل مسئله یا آموزش یک مفهوم به کار نمی‌برد، بلکه از آن به‌عنوان زبانِ تشبیه، ساختار و فهم زمان و فضا استفاده می‌کند.
مقاطع مخروطی؛ یکی از جالب‌ترین این نمونه‌هاست در تکه‌ای که مربوط به برج‌های ناقوس مارتنویل (Martinville) است.
راوی هنگام حرکت با کالسکه، برج‌ها را از زوایای مختلف می‌بیند و حرکت خود را نسبت به آن‌ها توصیف می‌کند.
منتقدان نشان داده‌اند که نحوهٔ توصیف پروست را می‌توان با هندسهٔ مقاطع مخروطی مرتبط دانست: میدان دید ناظر مانند یک مخروط در نظر گرفته می‌شود و با حرکت ناظر، شکل هندسی حاصل تغییر می‌کند؛ حتی مفهوم سهمی (parabola) در تحلیل این صحنه مطرح شده است.
در واقع پروست از این هندسه برای توصیف یک تجربهٔ کاملاً ادبی استفاده می‌کند: اینکه یک منظره با تغییر جایگاه مشاهده‌کننده چگونه تغییر می‌کند.
@harmoniclib
Post #23036
405
- ❤ 6