#پارت_۲۳۰


دوبره  با  انگشتش  بهم  اشاره  کرد  و  بعد  آهسته  گفت : 
- خم  شو ... زودباش .... 
چون  اینو  گفت   و  ازم  خواست  بیشتر  به  دیوار  چسبیدم  
برای  اینکه  دلیلی  نداشت  بهش  نزدیک  بشم .


یه جور  مشکوکی  نگاهش  کردم  آخه  واقعا  هم  مشکوک  
بودم  برای  همین  پرسیدم : 
- برای  چی  باید  خم  بشم  ! ؟ 
بی  هیچ  خجالت یا  ابایی  از  واکنش  تند  احتمالی  من  
دستهاش  رو  بالا  و  پایین  کرد  و  جواب  داد : 
- می خوام  ببینم  اصلا  بلدی  ببوسی ! که  اگه  بلد  نبودی 
یادت  بدم  یه  وقت  آبروریزی   نکنی ! 
خبر  نداشت  ته  قلبم  فقط  خودش  رو  دوست  داشتم . 
فقط  خودش  نه  هیچ  مرد  دیگه  ای .... 
نه  نویانی  که  مجبور  بودم  بخاطر  مادرم  تن  به  خواسته  
هاش  بدم . 
واقعا  چرا  دوستش  داشتم؟ ! چون  پولدار  بود؟
چون  پسر  امیرارسلان مرصاد  بود ! ؟ 
چون  یه  مادر  خیلی   خوشگل  با  چشمهای  کهربایی  و  
گذشته  ی  عجیب  داشت؟ 
یا  چون  خودش  مالک  و  وارث  و  ثروت  و  قدرت  
پدرش  بود؟ 
نه ... قسم  می خورم  هیچکدوم . 
من  فقط  دوستش  داشتم .... 
همین ! 
دوست  داشتنی  که  هیچ  جوابی  واسش  نداشتم  و  فقط  
می دونستم  وقتی  میبینمش  قلبم تند  تند  تو  سینه  ام میتپه . 
نفسم  تو  سینه  حبس  میشه  و  ته  دلم  قی لی  ویلی  میره ... 
حسی  که  به  اون  داشتم  رو  به  هیچ  مرد   دیگه ا ی  
نداشتم  و  اینکه  اولینبار  بود  همچین  چیزی  رو  تجربه  
می کردم . 
نفس  حبس  شده  تو  سینه  ام  رو  بیرون  فرستادم  و  گفتم : 
- یه  جوری  راجبم  حرف  میزنی  انگار  دست  و  پاچلفتی  
ام .

نیشخند  زد  و  پرسید : 
- مگه  نیستی ! ؟ 
قرص  و  محکم  جواب  دادم : 
- معلوم  که  نیست ... 
انگار  که  بخواد  کل  کل  بکنه  یا  سر  به  سرم  بزاره  یا  
واقعا  از  همچین  چیزی  سر  دربیاره  گفت : 
- خب  پس  ثابت  کن !


اگه  این  یه  کل  کل  بود  من  علاقه ای  به   باخت  این  کل  
کل  نداشتم  برای  همین  خیلی  بی  هوا  و  یهویی  سرمو  
خم  کردم  و  یه  بوسه ی  فوری  فوتی  روی  لبهاش  کاشتم  
و  بعد  دوباره  سرمو  بالا  گرفتم  و  با  خجالتی  ترین  حالت  
خودم  بهش  نگاه  کردم .


@harimezendgi👩‍❤️‍👨🦋