І ва ўсім гэтым вельмі цмяна выглядае будучыня Беларусі. Мы ўсе ўжо з незвычайным пашпартам, які сорамна паказваць суседзям, з пашпартам агрэсара, такога ніколі не бывала.

Беларускія тавары і бізнесы выкідваюць з Еўропы, да людзей ставяцца з падазрэннем, украінцы ў мацернай паслядоўнасці перастаўляюць літары ў слове «беларусы» — і іх можна зразумець. Ніводны беларускі ваенны, ніводны чыноўнік не ўзвысіў голасу супраць абсурду, супраць злому лёсаў мільёнам, супраць смерцяў тысяч.

У пасіўнага "міністра" "абароны" ужо два прэзідэнты. Наш дамарошчаны нацысцік ужо нейкі, бляць, міністр па цывільных справах беларускага округа. Сфера адказнасці -- каккей і сельская гаспадарка. Калхознікі самі хацелі ўсё рашаць, а ўжо нічога не вырашаюць,