An expert criticism by fraudsters and antivaxxers: the case of PubPeer
لئونید اشنایدر (Leonid Schneider) ـ روزنامهنگار و کارتونیست علمی مستقل ـ در پایگاه For Better Science (که متعلق به خودش است) نقدهای بسیار تندی علیه مقاله اخیر و نویسندگان آن نوشته است. با این حال، نقدهای او درباره محمد عبداللهی و ایران لحنی بسیار تند و گاه توهینآمیز دارد. نویسنده اصالتاً اوکراینی است و طبیعی است که با توجه به شرایط جنگ، نسبت به روسیه و ایران حساسیت داشته باشد، اما بهتر بود در نقد یک مقاله علمی، مسائل سیاسی را وارد نمیکرد. در ادامه، بخشی از نقدهای او را بدون هیچ قضاوتی نقل میکنم. مقاله بسیار طولانی است.
شروع متن او:
اساتیدِ مقالهساز گرد هم آمدند تا به رهبری یک فرد یونانیِ نژادپرست و ضدواکسن (Aristidis Tsatsakis)، علیه وبسایت PubPeer اعتراض کنند. هر ۹ نفرشان آنقدر کودن بودند که نتوانستند حتی یک ایده منسجم داشته باشند یا متنی از خودشان بنویسند؛ به همین دلیل دستبهدامن ChatGPT شدند و آن هم طبق معمول، مشتی مهملاتِ توهمآمیز تحویل داد. آنها حتی بدون اینکه خروجیِ کار را بخوانند، همان متن را بهعنوان یک مقاله علمیِ داوریشده در یک مجله ایرانی که توسط یکی از همین نویسندگان اداره میشود، منتشر کردند.
از آنجا که این مقاله، توسط ChatGPT نوشته شده، میتوان انتظار مقدار زیادی لاطائلات داشت ؛ اما بهترین بخش، در فهرست منابع نهفته است.
در ادامه او به رفرنسهایی اشاره میکند که وجود خارجی ندارند و مشخصاً ChatGPT آنها را تولید کرده است.
نویسندگان در مقاله اعلام کردهاند که هیچ تضاد منافعی ندارند، در حالی که به گفته اشنایدر، "آنها طبق تعریف خودشان بهشدت دچار تضاد منافعاند، چون خودشان قربانی نقدهای PubPeer و بازپسگیریهای ناشی از آن هستند."
اما جنجالیترین بخش نوشته اشنایدر مربوط به معرفی نویسندگان مقاله است. او تکتک اعضای تیم را بررسی میکند و نشان میدهد که چگونه تقریباً همه آنها سابقه رسواییهای علمی دارند. در این بین محمد عبداللهی، Aristidis Tsatsakis و Michael Aschner را بهطور ویژه و با لحنی تندتر مورد حمله و عنایت قرار داده است. در ادامه، بخشی از نقدهای او درباره عبداللهی را میآورم:
محمد عبداللهی دوره پسادکترای خود را در دانشگاه تورنتو نزد جنایتکار و کلاهبردار معروف گیدیون کورن (Gideon Koren) گذرانده است؛ کسی که اکنون به اسرائیل برگشته است.
عبدالهی نزدیک به هشتاد مقاله تقلبی در PubPeer دارد؛ بسیاری از آنها مرورهای بیارزش و متاآنالیزهای مزخرفاند. او همین حالا هم چندین مقاله سلب اعتبار شده دارد.
اشنایدر سپس به سراغ همسر عبداللهی میرود:
همسر عبداللهی، شکوفه نیکفر، نیز در این تجارت شریک است. او خود را جزو یک درصد برتر دانشمندان ایرانی در داروشناسی معرفی میکند. "اگر شوهرش سلطان مقالات جعلی است، او ملکه متاآنالیزهای آشغال است."
او ادامه میدهد که عبداللهی با یکی از چهرههای فاسد عرصه علم، یعنی رافائل لوکه (Rafael Luque)، همکاری داشته است:
لوکه همان پادشاه کارخانههای مقالهسازی است که اکنون به مسکو گریخته و چندین مقاله مشترکش با عبداللهی در PubPeer افشا شده است.
اشنایدر همچنین به همکاری عبداللهی با باقر لاریجانی (رئیس سابق دانشگاه علوم پزشکی تهران و برادر دو مقام بلندپایه جمهوری اسلامی) اشاره میکند:
یکی از مقالات مشترکشان درباره ترکیبات ضدچاقی، در PubPeer بهخاطر دستکاری تصاویر و دادهها زیر سؤال رفته است.
عبداللهی و لاریجانی حتی درباره اخلاق پژوهش هم مقاله نوشتهاند! آیا عبداللهی دچار اسکیزوفرنی است؟ چطور ممکن است کسی دهها مقاله درباره اخلاق پژوهش بنویسد و درعینحال خودش غرق در تقلب و مقالهسازی باشد؟
باقر لاریجانی خودش نیز مقالهساز حرفهای است و همکاریاش با عبداللهی در حوزه اخلاق پژوهش دقیقاً مثل روباهی است که درس درستکاری بدهد.
اشنایدر سپس نقدهای بسیار تندی را علیه ناشران معروفی مثل اسپرینگر و الزویر مطرح میکند و آنها را متهم میسازد که بهجای دفاع از صداقت علمی، به ماشین چاپ پول برای نویسندگان مسئلهدار تبدیل شدهاند.
این نه نفر، با کمک هوش مصنوعی، مقالهای نوشتند که قرار بود PubPeer را بیاعتبار کند؛ اما فقط خودشان را برای همیشه بیاعتبار کردند.
این مقاله، در واقع سندی است از فروپاشی اخلاق در علم و یادآوری این حقیقت که متقلبان، هرچقدر هم مدرک و عنوان داشته باشند، باز هم از ChatGPT کمتر میفهمند.
امیدوارم د.ع.پ تهران و نیز کمیته اخلاق وزارت بهداشت در این خصوص شفافسازی کنند.
از این اتفاق، بنده به شخصه خیلی ناراحت هستم چون آبروی ایران در میان است.
🌐مرکز آموزشی_تحقیقاتی هانِمید
@HaneMid