یکی از بچه‌های دژ توی گزارشش نوشته که از وقتی وارد چالش شده تا الان لغزش نداشته
اما برای من چیزی که مهم تر از لغزش داشتن یا نداشتنش بود این بود که فهمیده فشار کار و درس چطور میتونه اون رو به سمت این رفتار هل بده

خودش میگه تو این موقعیت‌ها ذهنش سریع این بهونه ها رو می‌سازد :
اگر برم سمت این کار، فشار و عصبیت کمتر می‌شه
و بعد خودش یک مشاهده خیلی مهم داره:
این اتفاق اگر هم بیفتد، فقط برای چند ساعت حالمو خوب میکنه
یعنی کم‌کم دارد میفهمه این رفتار همیشه از میل جنسی شروع نمیشه
گاهی تبدیل می‌شود به یک راهِ موقت برای فرار از فشار، تنش و آشفتگی

این دقیقاً یکی از چیزهایی است که تو دژ روش آن کار می‌کنیم:
اینکه بفهمی چه موقعیت‌هایی تو رو به سمتش می‌بره، ذهنت چه داستانی برات می‌سازه و این رفتار واقعاً چه چیزی رو برات موقتاً کم می‌کنه

وقتی الگو را می‌بینی، تازه تغییر واقعی رو حس میکنی