*این آهنگ روسی است که یک حرف خیلی ساده، ولی عمیق میزنه:*

*«گاهی بهم زنگ بزن…*
*نه برای کاری..،*
*نه برای اینکه چیزی نیاز داری…*
*فقط همین‌طوری.*
*فقط برای اینکه صدای منو بشنوی.»*

*و من فکر میکنم که این آهنگ فقط درباره‌ی یک تماس نیست…*
*درباره‌ی آدم‌هایی است که، فکر میکنیم همیشه هستند.*

*آدم‌هایی که به خودمان میگیم:*
*«بعداً بهش زنگ می‌زنم…»*
*«بعداً می‌بینمش…»*
*«بعداً بهش می‌گم دوستت دارم…»*
*اما هیچ‌کس نمی‌دانند که :*
*«بعداً» وجود داره یا نه؟!*

*ما خیلی چیزها را میذاریم برای بعد…*
*حرف زدن را،*
*دیدن همدیگر را،*
*بغل کردن را،*
*حتی دوست داشتن را…*

*انگار مطمین هستیم که :*
*همیشه وقت هست !*
*اما، زندگی همیشه اون‌قدر که فکر میکنیم، فرصت نمیده.... !*

*هیچ‌چیز توی این زندگی، تضمین نشده… !*
*نه فردا،*
*نه آدم‌ها،*
*نه حتی، همین لحظه‌ای که الان داریم.*

*شاید این دو تا شمع، قشنگ‌ترین تصویر همین زندگی باشند…*
*یکی میسوزه*
*تا اون یکی روشن بماند.*

*شاید خیلی از آدم‌های زندگی ما همین شمع باشند…*
*مادری که تمام عمرش برای بچه‌هاش سوخت…*
*پدری که خستگی‌هایش را، هیچ‌ وقت نشان نداد، تا ما راحت‌تر زندگی کنیم…*

*آدم‌هایی که، خودشان کم آوردن، ولی نذاشتن ما کم بیاریم.*

*آدم‌هایی که، بخشی از عمرشون را، خرج آرامش ما کردند و ما خیلی وقت‌ها، حتی نفهمیدیم…*
*تا وقتی که شعله‌شان، کم‌ کم کوتاه شد.*

*شاید دردناک‌ترین چیز این باشد که، ما معمولاً ارزش نورشان را وقتی میفهمیم که، دیگه برای روشن کردنمان، کسی نمونده… !*

*پس قدر آدم‌هایی را بدانیم که، برای ما میسوزند... !*
*قدر مادرمان را.*
*قدر پدرمان را.*
*قدر خواهر و برادرمان را.*
*قدر رفیق هایمان را.*
*قدر کسی که همیشه، بی‌سروصدا هوایمان را داشته...*

*تا وقتی هستند، بهشان بگوییم که دوست شان داریم.*
*کنارشان بشینیم.*
*دست شان را بگیریم،*
*بهشان زنگ بزنیم،*

*حتی اگر هیچ حرف خاصی نداریم،*
*فقط بگوییم:*
*«دلم خواست صداتو بشنوم…»*
*نه منتظر یه اتفاق باشیم،*
*نه منتظر یک روز خاص،*
*نه منتظر یک بهانه…*

*قبل از اینکه دیر بشود… !*
*بهش بگوییم دوستش داریم…*
*بعداً ممکنه خیلی دیر باشد.*
*بعداً ممکنه حسرت بشود،*
*بعداً ممکنه، دیگه هیچ‌ وقت پیش نیاد.*
*زندگی خیلی کوتاه‌تر از چیزیه که فکر می‌کنیم…*
*و ما از اولش نمی‌دانستیم که:*
*کدام شمع زودتر خاموش میشود..* 💜

@Hamdeli20 🌺🍃