آدم از یک جایی به بعد می‌فهمد که از حالا باید آینده‌اش را از نو بسازد اما به نوعی دیگر. می‌فهمد که زندگی یک موهبت است؛ یک غنیمت است، یک نعمت است و نباید آن را فدای آدم‌های بی‌مقدار کرد. اصلاً از یک جایی به بعد، حال آدم خودش خوب می‌شود.
-جای خالی سلوچ - محمود دولت آبادی