آزار جنسی و پیشنهادهای غیراخلاقی سازمان‌یافته به پرستاران زن در بیمارستان امام علی زاهدان از سوی نیروهای حراست


به گزارش حال ‌وش/ امروز چهارشنبه ۲۲ مهرماه ۱۴۰۵،گزارش‌ها و شهادت‌های دریافتی از کادر درمان بیمارستان «امام علی» زاهدان، از وجود فساد اخلاقی، آزار و اذیت سیستماتیک و پیشنهادهای غیراخلاقی از سوی برخی نیروهای نگهبانی، پرسنل مرد و به‌ویژه عناصر حراست این مرکز درمانی علیه برخی پرستاران و پرسنل زن خبر می‌دهند.

بر اساس شهادت یکی از پرستاران زن شاغل در بیمارستان امام علی زاهدان که به دلیل امنیت جانی و حفظ حریم خصوصی نام وی نزد حال‌ وش محفوظ است: «در بیمارستان امام علی زاهدان، از نگهبان درب گرفته تا خیلی از کارکنان آقا و حتی نیروهای حراست، به شدت برای ما بانوان مزاحمت ایجاد می‌کنند و پیشنهادهای بی‌شرمانه می‌دهند. وقتی موضوع را به حراست گزارش میدیم، پس از مدتی خود نیروهای حراست پیشنهادهای غیراخلاقی دادند؛ رفتاری که نشان می‌دهد این اقدامات به‌صورت هماهنگ و ساختاری رخ می‌دهد.»

این پرستار با اشاره به عدم امکان طرح شکایت رسمی به دلیل ساختار سنتی، حساسیت‌های خانوادگی و خطرات درگیری‌های طایفه‌ای و خشونتی افزود: «بسیاری از پرستاران زن، و حتی برخی از پرستاران بومی، قربانی این مزاحمت‌ها هستند اما به دلیل ترس از آبرو، حفظ حیا و تبعات خانوادگی سکوت کرده‌اند. به دلیل عدم رسیدگی مسئولان و عدم امکان شکایت، بسیاری از ما در نهایت مجبور به استعفا و ترک شغل خود خواهیم شد.»

این گزارش‌ها در حالی مطرح می‌شود که رسانه‌های داخلی از انعکاس چنین پیامدها و فسادهای اداری، اخلاقی در مراکز درمانی خودداری می‌کنند.

افشای رفتارهای بی‌شرمانه و آزار جنسی علیه پرستاران زن در بیمارستان امام علی زاهدان، گوشه‌ای از بحران ناامنی شغلی و فساد ساختاری در مراکز درمانی و اداری استان سیستان و بلوچستان است. سوءاستفاده از موقعیت شغلی توسط نیروهای حراست و نگهبانی که خود موظف به تأمین امنیت پرسنل هستند، فضای کاری را برای بانوان شاغل به‌ویژه کادر درمان زحمت‌کش به محیطی ناامن و پرفشار تبدیل کرده است.

از سوی دیگر، نبود سازوکارهای نظارتی مستقل و نظارت حراست‌های فاسد بر شکایت‌ها، قربانیان را در ناچارترین وضعیت ممکن قرار داده و آنان را میان سکوت یا خروج اجباری از بازار کار مخیر می‌سازد. بی‌توجهی مسئولان دانشگاه علوم پزشکی زاهدان به این مفاسد اخلاقی و اداری، مستقیم‌ترین عامل در سلب امنیت روانی پرستاران و تنزل کیفیت خدمات درمانی در بزرگ‌ترین بیمارستان استان به شمار می‌رود.