در دوران کودکی ما والدین ما بدون هیچ گونه نگرانی و تشویق، غذای ما را جلویمان می گذاشتند.
آنهانگران غذا خوردن ما نبودند.
سعی کنید طرز تفکر خود را متعادل کنید و به این حرف ساده برسید که :《شام همین است ، اگر گرسنه ای بخور و گرنه لازم نیست سر میز بنشینی.》
مقداری غذابرای فرزندتان نگهدارید تا اگر یک ساعت بعد گرسنه شد ، شام او را بدهید نه چیز ی دیگر را.
اگر در مورد این قانون جدی باشید ، فرزندتان کم کم غذاهایی را که تهیه کرده اید می خورد؛درست مثل کودکی شما .
Post #117
160
