اَلا ای طوطیِ گویایِ اسرار/
مبادا خالی‌ات شکّر ز منقار

حافظ

حافظ در این بیت می‌خواسته بگوید «منقارت از شکر خالی مباد»، اما به اشتباه گفته «شکر از منقارت خالی مباد»؛ یعنی جای مظروف (شکر) و ظرف (منقار) را عوض کرده.
‌
اگر حافظ ناصرخسرووار گفته‌بود: «مبادا خالی از شکّرْت منقار»، درست می‌شد. 😁

به هر حال حرفِ اضافۀ «ز» یا «از» منطقاً باید پیش از واژۀ «شکر» بیاید، نه پیش از «منقار».

‌می‌گوییم «لیوان خالی از آب است».
نمی‌گوییم «آب خالی از لیوان است».