کسرۀ خفیف (بی‌تکیه)
کسرۀ خفیف کسرۀ اضافه‌ای است که تکیۀ آوایی ندارد و ترکیبِ نحوی را تبدیل به واژۀ مرکب می‌کند.
مثلاً «پشتِ سر» (بافاصله و با دو تکیۀ آوایی) یعنی بخشِ پشتیِ سر که بالاتر از پشتِ گردن است:
پشتِ سرم ورم کرده‌است.
اما «پشت‌ِسر» (بی‌فاصله و با یک تکیۀ آوایی) یعنی فضای پشتتان که آن را نمی‌بینید:
آن مرد از پشت‌ِسر به من حمله کرد.
کسرۀ خفیف را در صدها واژۀ مرکب می‌بینیم. چند مثال:
آب‌ِرو
آب‌زیرِکاه
ابرازِعلاقه
اصل‌ِکاری
اظهارِفضل
اعلام‌ِوصول
برق‌ِلب
پشت‌ِبام
پشم‌ِشیشه
تخت‌ِخواب
تغییرِحالت
جلب‌ِتوجه
حاصل‌ِضرب
حُسن‌ِنیت
دردِدل
دست‌ِکم
دم‌ِبخت
راه‌ِحل
رخت‌ِخواب
سرِحال
سرِکاری
سنگ‌ِقبر
سوءِقصد
شِبه‌ِجزیره
عقل‌ِکل
غیرِمجاز
غیرِ‌ممکن
فوق‌ِلیسانس
قابل‌ِقبول
کسرِبودجه
کشف‌ِحجاب
مرغ‌ِعشق
مرگ‌ِموش
نقل‌ِمکان
واژه‌های دارای کسرۀ خفیف وقتی جمع بسته می‌شوند، نشانۀ جمع در آخرشان می‌آید، نه وسطشان:
تخم‌ِمرغ ← تخم‌ِمرغ‌ها (نه تخم‌های مرغ)
چترِنجات ← چترِنجات‌ها (نه چترهای نجات)
مهدِکودک ← مهدِکودک‌ها (نه مهدهای کودک)
#کسرۀ_خفیف
Post #858
339
- 👍 6
- 👏 5
- 🙏 5
- ❤ 2
- 🔥 1