شریفیان و الوهیت امیرالمؤمنین ع
خطیب هیئت دیوانگان

«وجود مقدس مرتضی علی، رحمة الله است که وسعت علی کلّ شیء… یعنی «علیّ کلّ شیء» نه که شیئی در کنار علی هست. چیزی کنار او نیست. هُوَ الأوَّلُ والآخِرُ والظّاهرُ والباطنُ وهو بكُلِّ شي‏ءٍ عليم»

1. آیه 3سوره حدید درباره خداوند سبحان است نه امیرالمؤمنین (ع). روایات تطبیق بر امام از غالیان و متهمان به غلو است (اکبری، نقش مطالعات نُصَیریه در اعتبارسنجی و فهم میراث روایی امامیه، بخش4-5-4)

2. تعبیر «هو الأول و الآخر» ربطی به تأویل صوفیانه وحدت وجود ندارد بلکه آن را ردّ می‌کند. اول بودن خداوند به ازلی و قدیم بودن او است و آخر بودن او به معنای تغییرناپذیری و ابدیتش. ظاهر قاهر و برتر از همه چیز است و با آفرینش مخلوقات، قدرتش را نمایانده است. باطن بودن نیز یعنی ذات او قابل ادراک نیست و آگاه به غیوب است. (توحيد الصدوق، ص76، 197، 238، 313، 314؛ معاني الأخبار، ص12؛ الكافي، ج‏1، ص115؛ قمي، ج‏2، ص350 و…)

3. غالی همچون شیخیه و صوفیه با تحریف معنا و مصداق «سعه» گوید: «علیّ کلّ شیء» یعنی علی ع با همه اشیاء متّحد است! [یعنی حتّی شمر، فرعون، سگ، نجاسات، ظلم، کفر و…]
@gholow2