"آه، باران"
شعر:#فریدون_مشیری
آهنگ و آواز: استاد #محمدرضا_شجریان



ریشه در اعماق اقیانوس دارد شاید
این گیسو پریشان کرده بید وحشی باران
یا نه دریاییست،
گویی واژگونه بر فراز شهر،شهر سوگواران
هر زمانی که فرو می بارد از حد بیش،
ریشه در من می دواند پرسشی پیگیر،
با تشویش،
رنگ این شبهای وحشت را،تواند شست آیا،
از دل یاران
چشم ها و چشمه ها خشکند،
روشنی ها محو در تاریکی دلتنگ،
همچنانکه نامها در ننگ،
هرچه پیرامون ما غرق تباهی شد،
آه، باران،ای امید جان بیداران،
بر پلیدیها که ما عمریست در گرداب آن غرقیم،
آیا چیره خواهی شد؟